Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę M.T. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego, Okręgowa Rada Adwokacka w B. w dniu [...] grudnia 2014 r. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata P. B. W piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Następnie, 26 stycznia 2015 r. cofnął swój wniosek o przywrócenie terminu i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej nawet w części pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Do akt dołączył oświadczenie skarżącej o nie wnoszeniu skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę,
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, uzasadniając to tym, że adwokat nie wykonał faktycznie żadnej z czynności, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a - d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
W sprzeciwie od tego postanowienia adwokat podniósł, że uzasadnienie pisma z dnia 26 stycznia 2015 r., oprócz cofnięcia wniosku o przywrócenie terminu, zawiera również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazano w nim treść podstaw kasacyjnych i przeanalizowano sprawę pod kątem ich ewentualnego naruszenia. Pełnomocnik pouczył również skarżącą o skutkach nieprzestrzegania terminów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu wniesiony został sprzeciw utraciło moc. Złożony przez adwokata wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej podlegał zatem rozpatrzeniu przez Sąd.
Zgodnie z art. 250 ww. ustawy procesowej, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 2 ust. 2 przywołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego aktu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Analiza pisma cofającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazuje ponad wszelką wątpliwość, że zawiera ono również opinię adwokata o braku podstaw do złożenia tego środka odwoławczego. Dlatego też pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie tej opinii, które wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (240 x 75% = 180 zł).
Ponadto, zgodnie z § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W rozpatrywanym przypadku stawka ta wynosi 23%.
Wobec powyższego, stosując art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego wyżej rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.