Uzasadnienie
Pan A. S. w dniu 14 stycznia 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] grudnia 2012r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2010r.
Decyzją z [...] lutego 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uwzględnił w całości skargę w ten sposób, że uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2012r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z [...] października 2012r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2010r. Jednocześnie w tejże decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił w całości ww. decyzję Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
W związku z powyższym pełnomocnik Skarżącego pismem z 15 lutego 2013r. wniósł o umorzenie postępowania sądowego i o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ze wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Izby Skarbowej w B., wydając decyzję z [...] lutego 2013r., uchylającą w całości zaskarżone do tutejszego Sądu postanowienie.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach opiera się o treść art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. oraz § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153).