Uzasadnienie
Stowarzyszenie F. Z. w B. wniosło o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 4 i k. 19). Do akt sprawy dołączono postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...], zarządzające likwidację Stowarzyszenia. Orzeczenie to stało się prawomocne na skutek oddalenia apelacji przez Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...] (k. 53).
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, tekst jednolity) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych.
Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zależne jest zatem od posiadania przez wnioskodawcę przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W analizowanym stanie faktycznym należy, zauważyć, iż rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Zatem w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło. W konsekwencji trzeba stwierdzić, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej (tj. nie jest stroną) w postępowaniu sądowoadministracyjnym w rozumieniu art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (podobnie postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1119/12).
W związku z brakiem przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosek Stowarzyszenia F. Z. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego należało uznać za niedopuszczalny i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 243 § 1 w zw. z art. 25 § 1 odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.