Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. określił A. S. (dalej powoływany także jako Skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2003 r.
Na powyższą decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 6 października 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 77/10 ją oddalił. Skarżący zakwestionował również powyższy wyrok składając skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który nie podzielając jej zasadności, wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 303/11 oddalił skargę kasacyjną.
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie, wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie P 30/11, w którym orzeczono o niezgodności art. 70 § 6 pkt 1 o.p. z art. 2 Konstytucji RP, w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 o.p.
Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B., po wznowieniu postępowania na wniosek Skarżącego, odmówił uchylenia w całości własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2003 r. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w B., decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Na powyższą decyzję pełnomocnik Skarżącego wywiódł w dniu [...] września 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zarzucając naruszenie szeregu przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa (m.in. art. 240 § 1 pkt 8 i pkt 5, art. 70 § 1 i § 6 pkt 1, art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 o.p.).
Jednocześnie pełnomocnik Skarżącego w dniu [...] lipca 2013 r., złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 303/11. Sprawa powyższa została zarejestrowana pod sygnaturą I FSK 1446/13 i nie została rozpatrzona do dnia dzisiejszego (k. 52 akt sąd.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sprawa niniejsza dotyczy oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w trybie nadzwyczajnym - wznowienia postępowania podatkowego, na mocy, których Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie znalazł podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie określania Skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2003 r. Oceny zgodności z prawem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. dotyczyło również postępowanie sądowoadministracyjne zakończone wyrokiem NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 303/11, o wznowienie którego wystąpił Skarżący we wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. Stwierdzić zatem należało, że niewątpliwie wynik postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego przed NSA będzie miał wpływ na wynik toczącego się postępowania przed tutejszym Sądem, albowiem może się okazać, że niniejsze postępowanie będzie bezprzedmiotowe.
Dlatego też, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest uzależnione od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a w konsekwencji, że zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu.
W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji postanowienia przy zastosowaniu art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.