Uzasadnienie
Skarżący I. R. wywiódł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za lata 1995-1998 r.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie lub zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez [...] Urząd Skarbowy w B., do czasu prawomocnego zakończenia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku jedynie w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.).
Na wstępie wskazać należy, iż zakres wniosku Skarżącego – dotyczący wstrzymania lub zawieszenia postępowania egzekucyjnego wykracza poza granice niniejszej sprawy. Zakres przedmiotowy sprawy dotyczy rozpoznania zgodności z prawem odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za lata 1995-1998 r. Zatem wstrzymania wykonania jedynie decyzji wydanej w postępowaniu nadzwyczajnym oraz ewentualnie decyzji podatkowych wydanych w postępowaniu zwykłym Skarżący mógłby skutecznie domagać się przed sądem w niniejszej sprawie.
Tymczasem Skarżący złożył wniosek dotyczący wstrzymania lub zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które to instytucje są uregulowane w odrębnym akcie prawnym – ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005, Nr 229, poz. 1954 ze zm.), Zatem jedynie w oparciu i trybie wskazanym w powyższej ustawie Skarżący może domagać się wstrzymania lub zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Nie bez znaczenia dla sprawy ma również fakt, iż Skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających zawieszenie zaskarżonej decyzji. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (zob. J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił.
W tej sytuacji, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.