Uzasadnienie
W. Z. złożył do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2017 r., wydaną w przedmiocie orzeczenia o jego odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe B. Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad, grudzień 2011 r., podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r., odsetki za zwłokę od tych zaległości i koszty postępowania egzekucyjnego. W piśmie z dnia 5 lipca 2017 r. wniósł też o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że jest w trudnej sytuacji materialnej, nie posiada żadnego majątku, ciążą na nim liczne zobowiązania w postaci m.in. zaległości wobec ZUS i zobowiązania alimentacyjne. Wszczęcie egzekucji będzie skutkowało wyrządzeniem mu znacznej szkody, powodując zwiększenie jego niewypłacalności i trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uczyniła tego w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową. Z akt sprawy wynika, że kwota do zapłaty to ponad 200.000 zł. Skarżący nie wykazał jednak w żaden sposób, że uiszczenie tej kwoty będzie skutkowało niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim strona skarżąca nie przedstawiła aktualnych danych o swoim stanie majątkowym. Brak dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku. Tym samym nie sposób ocenić, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.
Sąd zauważa ponadto, że Skarżący wezwany przez referendarza rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy do przedstawienia dokumentów mogących obrazować jego stan finansowy nie uczynił tego lub podał informacje w sposób na tyle enigmatyczny, że nie pozwalało to na ocenę jego sytuacji majątkowej. Niektóre podane informacje są natomiast niewiarygodne – z jednej strony Skarżący wskazuje, że od wielu lat nie uiszcza alimentów na rzecz byłej żony i dwójki dzieci, z drugiej zaś, że lokal przy ul. K. [...] jest mu użyczony przez byłą żonę.
Dodatkowo należy zauważyć, iż rodzaj obowiązku nałożony na Skarżącego nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu Skarżącemu kwoty pieniężnej orzeczonej w skarżonej decyzji.
Dlatego też Sąd za zasadne uznał odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.