Uzasadnienie
Decyzją z [...] lipca 2007 r. Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z [...] kwietnia 2007 r., wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od towarów i usług za styczeń, lipiec, listopada 1995 r. i styczeń 1996 r. oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za styczeń 1996 r. wraz z należnymi odsetkami.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B., Pan K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
W dniach 15 lutego 2008 r. i 7 marca 2008 r. w siedzibie tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odbyło się posiedzenie mediacyjne w przedmiotowej sprawie, podczas którego dokonano ustalenia, co do sposobu załatwienia sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w B. zobowiązał się, że uchyli skarżoną decyzję w całości i przekaże sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwzględnieniem, że nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za styczeń, lipiec i wrzesień 1995 r. oraz podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ uwzględniając podjęte ustalenia mediacyjne zobowiązał się, że umorzy 50 % odsetek z tytułu zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za styczeń 1996 r. oraz w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonownych za styczeń 1996 r. przy jednoczesnej spłacie przez Skarżącego należności głównej z tytułu tych zobowiązań podatkowych.
Jednocześnie organ zobowiązał się do ustosunkowania się do wniosku Skarżącego dotyczącego rozłożenia na raty wynegocjowanego zakresu odsetek oraz zaliczenia kwot wpłaconych w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego na poczet wzmiankowanych wyżej zaległości podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z postanowieniami art. 118 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "p.p.s.a."), jeżeli na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, nie została wniesiona skarga, sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.
Pismem z 27 maja 2008 r., Dyrektor Izby Skarbowej w B. poinformował natomiast, że w nawiązaniu do ustaleń podjętych w postępowaniu mediacyjnym, zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została uchylona. Uchylona została również decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] kwietnia 2007 r., Nr [...]. Na podstawie ustaleń ponownie podjętych w toku postępowania mediacyjnego, została wydana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. w dniu [...] kwietnia 2008 r. decyzja nr [...], która stała się prawomocna. W wyniku tego działania organu drugiej instancji, postępowanie sądowo-administracyjne stało się bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.)
W przypadku zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 118 § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie, a o kosztach orzekł na podstawie art. 201 § 2 tejże ustawy.