Uzasadnienie
H. T. złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010 rok. W skardze zawarła też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że od dłuższego czasu znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej i nałożony na nią obowiązek zwrotu kwoty 18.665,09 zł stanowi znaczne uszczuplenie dla jej budżetu. Skarżąca utrzymuje się z najniższej krajowej emerytury i obciążenie jej wskazaną kwotą uniemożliwi jej normalne funkcjonowanie w codziennym życiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku informacje jak też dokumenty dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazują na trudną sytuację finansową i majątkową Skarżącej. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 1.000 zł, nie posiada majątku ani oszczędności. Wykonanie decyzji uszczupli jeszcze to źródło utrzymania.
Wprawdzie nałożony na Skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna.
W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi ponad 18.000 zł, a dodatkowo Sądowi z urzędu wiadomym jest, że wobec Skarżącej wydano decyzje ustalające kwoty nienależnie pobranych płatności na łączną kwotę powyżej 100.000 zł. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, kwota do zapłaty wynikająca z wydanych wobec Skarżącej decyzji może wskazywać na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wysoka kwota ustalonych do zwrotu płatności w relacji do dochodu Skarżącej w wysokości najniższej emerytury uzasadnia, zdaniem Sądu, spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W sytuacji uzyskiwania niskich dochodów, zaledwie wystarczających na pokrycie bieżących potrzeb, każdy dodatkowy wydatek powoduje powstanie trudnych do pokrycia niedoborów.
W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.