Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Wydział II w Białymstoku przyznał B. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Adwokacka w Białymstoku wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata A. Z.– K. W dniu 15.01.2008 r. skarżący udzielił A. Z.–K. pełnomocnictwa. A. Z.-K. reprezentowała skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Białymstoku. W piśmie z dnia 30.01.2008 r. adwokat A. Z.–K. udzieliła odpowiedzi na odpowiedź organu na skargę oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty zastępstwa nie zostały opłacone w całości, a także o zwrot poniesionych wydatków.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz.1348 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – stawka minimalna wynosi zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia 240 zł.
Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (22 %). Ponadto adwokat poniósł wydatek w kwocie 17 zł w związku z uiszczeniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 19 pkt 1 i 2, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.