Uzasadnienie
W dniu 11 września 2013 r. S. D. (dalej także, jako Skarżący) złożył skargę na działanie Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. podnosząc, nieprawidłowe i stronnicze rozpatrzenia przez ten organ zażalenia na nie załatwienie w terminie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w A. sprawy z jego wniosku o przyznanie płatności w ramach wsparcia bezpośredniego.
Na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. Skarżący wyjaśnił, że jego skargę należy traktować jako skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w Ł. z [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] uznające zażalenie na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w A. za niezasadne.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ewentualnie oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Dyrektor [...] Oddziału ARiMR w Ł. podniósł, że zaskarżone postanowienie wydane w trybie art.37 kpa nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie kończy postępowania i nie przysługuje na nie zażalenie, nie jest więc postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
W myśl postanowień art.3 §2 pkt 2 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na postanowienia, które są wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, a także na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Wydane w postępowaniu ponagleniowym postanowienie będące przedmiotem skargi nie należy do żadnego z postanowień wymienionych w art.3 §2 ww. ustawy
Zgodnie z art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku, gdy organ uzna zażalenie za uzasadnione, zobowiązany jest wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjąć środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Jednocześnie organ powinien stwierdzić, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skutkiem złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest uruchomienie działania nadzorczego organu wyższego stopnia. Powyższe pozwala stwierdzić, że postanowienie wydane w trybie art.37 kpa, nie rozstrzyga o istocie sprawy i nie kończy też postępowania w sprawie. Dodatkowo jest niezaskarżalne w trybie instancyjnym. Nie jest więc postanowieniem na które służy skarga do sądu.
W myśl postanowień art.58 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę:1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
- 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
- 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z uwagi na niedopuszczalność skargi Sąd na podstawie art.58 §1 pkt 6 i §3 w zw. z art.3 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.