Uzasadnienie
W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], wydaną w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności M. K. jako członka zarządu za zobowiązania spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług, za odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 312.506,95 zł – skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Od skarżącego organ żąda bardzo wysokiej kwoty, a wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić skarżącego do ubóstwa i pozbawienia środków pieniężnych potrzebnych na życie i zaspakajanie podstawowych potrzeb. W konsekwencji skarżący utraciłby wszystko, a to groziłoby osobistą upadłością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. np. NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący ograniczył się do ogólnikowych argumentów, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do jego ubóstwa i pozbawienia środków pieniężnych potrzebnych na życie i zaspakajanie podstawowych potrzeb. Sama wysokość podatku do zapłaty nie może jednak świadczyć o wystąpieniu tego skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Takich informacji strona nie przedłożyła, a brak dokumentacji obrazującej rzeczywisty stan majątkowy i finansowy skarżącego uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku.
Należy również podkreślić, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej.
Dlatego też Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.