Uzasadnienie
Decyzją z [...] sierpnia 2013 r., nr [...] Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z [...] maja 2013 r., nr [...] przyznającą Panu S. M. (dalej: Skarżący) płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości.
Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
W dniu [...] maja 2012 r. Skarżący złożył do Powiatowego Biura Powiatowego ARiMR w S. wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2012 wraz z załącznikami graficznymi. We wniosku zadeklarował 3 pakiety:
- - pakiet 1 Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania o powierzchni 17,26 ha,
- - pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach o powierzchni 0,39 ha,
- - pakiet 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie, wariant 6.4 - sady tradycyjne o powierzchni 0,33 ha.
W dniach [...] – [...] października 2012 r. w gospodarstwie Skarżącego została przeprowadzona kontrola w zakresie spełniania wymogów wzajemnej zgodności. Podczas tej kontroli stwierdzono, że na działkach rolnych: D, F, FA rolnik nie przestrzega normy N.04.1, tj. na łąkach lub pastwiskach okrywa roślinna nie była koszona i usuwana w terminie do [...] lipca, lub nie były na nich wypasane zwierzęta.
Ponadto w tych samych dniach przeprowadzono kontrolę w zakresie działania Program rolnośrodowiskowy (raport z czynności kontrolnych nr [...]) oraz w zakresie kwalifikowalności powierzchni (raport z czynności kontrolnych nr [...]).
W związku z dostrzeżonymi przez Skarżącego rozbieżnościami dotyczącymi obsady drzew na działce rolnej MA, w dniu [...] stycznia 2013 r. przeprowadzono kolejną kontrolę, podczas której inspektorzy stwierdzili istnienie 8 drzew spełniających wymogi pakietu 6, wariantu 6.4. Ponowne czynności kontrolne przeprowadzono zaś u Skarżącego [...] lutego 2013 r. W wyniku tej kontroli dokonano korekty raportu nr [...].
Następnie, w celu rzetelnego ustalenia, jaka jest faktycznie liczba drzew na działce rolnej MA spełniająca warunki do przyznania płatności rolnośrodowiskowej za realizację pakietu 6, wariantu 6.4 określone w § 7 pkt 4 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 33, poz. 262 ze zm.) – dalej "rozporządzenie rolnośrodowiskowe", w dniu [...] kwietnia 2013 r. przeprowadzono ponowną kontrolę w gospodarstwie Skarżącego. W jej wyniku stwierdzono, że na działce rolnej MA wymogi dla wariantu 6.4 spełniało 9 drzew. Sporządzony z przedmiotowej kontroli raport został przez Skarżącego podpisany.
Decyzją z [...] maja 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, przyznał płatność do pakietu 1, wariant 1.1 do powierzchni gruntów ornych zadeklarowanych we wniosku, dokonując pomniejszenia płatności o 1% z tytułu stwierdzenia nie przestrzegania normy N.04.1 oraz pomniejszył płatność o 3% z tytułu zastosowania kodu nieprawidłowości PW14. Ponadto organ odmówił przyznania płatności rolnośrodowiskowej za pakiet 3, wariant 3.1.1 oraz pakiet 6, wariant 6.4.
Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie wskazując, że dotyczy ono odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej do wariantu 6.4.
Rozpatrując odwołanie od tej decyzji Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. przytoczył przepisy rozporządzenia rolonośrodowiskowego. Organ II instancji wskazał, że ustalając stan faktyczny sprawy oparł się na wynikach z kontroli na miejscu zamieszczonych w raportach z czynności kontrolnych nr [...], [...] oraz [...].
Odnośnie pakietu 3 organ podniósł, że podczas kontroli na miejscu stwierdzono, iż na wszystkich działkach rolnych (D, F, FA) zadeklarowanych we wniosku Skarżący nie przestrzega wymogu dodatkowego określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, tj. w przypadku użytkowania kośno-pastwiskowego trwałych użytków zielonych: koszenie w terminie od [...] czerwca do [...] września, wypasanie w sezonie pastwiskowym trwającym od 1 maja do 15 października.
Organ wskazał, że zgodnie z § 27 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, jeżeli ponownie zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach tego samego wariantu, płatność rolnośrodowiskowa nie przysługuje temu rolnikowi w danym roku i w roku następnym, w części dotyczącej tego wariantu. Zgodnie zaś z załącznikiem 7 do ww. rozporządzenia niewypasanie/niewykoszenie lub wypasanie/koszenie w nieodpowiednim terminie skutkuje nałożeniem sankcji w wysokości 100%.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że kontrola na miejscu przeprowadzona w gospodarstwie Skarżącego w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011 rok w zakresie pakietu 3, wariant 3.1.1 wykazała niespełnienie przez Skarżącego wymogu z załącznika nr 3 do rozporządzenia, a mianowicie został przekroczony limit obsady zwierząt i obciążenia pastwiska. W ww. raporcie z czynności kontrolnych w odniesieniu do działek rolnych D, F został zastosowany kod nieprawidłowości L14. Ponadto na działce rolnej F został zastosowany kod nieprawidłowości L2, który oznacza, że rolnik nie przestrzega wymogu polegającego na zakazie nawożenia azotem na obszarach nawożonych przez namuły rzeczne, a na innych obszarach limitu nawożenia do maksymalnego poziomu 60 kg/ha w danym roku.
Organ odwoławczy uznał, więc prawidłowość działania organu I instancji, który w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok stwierdzając ponownie uchybienie w wypełnianiu wymogów określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia w ramach tego samego wariantu, odmówił przyznania płatności rolnośrodowiskowej w 2012 roku za pakiet 3, wariant 3.1.1. Stwierdził, że płatność za ten pakiet/wariant w roku 2013 także nie zostanie przyznana.
Odnośnie pakietu 6 organ odwoławczy stwierdził, że w raporcie z czynności kontrolnych nr [...] inspektorzy terenowi na działce rolnej MA zastosowali kod nieprawidłowości G04, oznaczający niewypełnienie wymagań odnośnie liczby drzew. Z raportu z czynności kontrolnych nr [...] z [...] kwietnia 2013 r. wynika bowiem, że występuje 9 drzew spełniających warunki z § 7 pkt 4 lit. b rozporządzenia rolnośrodowiskowego.
Organ zauważył następnie, że dla działki rolnej MA kontrola na miejscu przeprowadzona w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011 rok również wykazała nieprawidłowości w tożsamym zakresie, tj. w raporcie z czynności kontrolnych nr dokumentu: [...] wpisany był kod nieprawidłowości G04.
Zdaniem organu odwoławczego z uwagi na wystąpienie nieprawidłowości G04 dla pakietu 6, wariantu 6.4, która wystąpiła w roku gospodarczym 2011, Kierownik Biura Powiatowego słusznie nie przyznał płatności rolnośrodowiskowej w 2012 roku za ten pakiet.
Ponadto organ odwoławczy zauważył, że w gospodarstwie Skarżącego stwierdzono po raz drugi nieprawidłowość oznaczoną kodem pokontrolnym PW14. Podczas kontroli stwierdzono, bowiem brak szamba w gospodarstwie, co oznacza, że Skarżący nie przestrzega minimalnych wymogów dotyczących czystości i porządku w gospodarstwie nałożonych na wnioskodawcę § 3 pkt 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Z uwagi na stwierdzenie nieprawidłowości po raz drugi na podstawie § 26 rozporządzenia rolnośrodowiskowego nałożono sankcję w wysokości 3%. Zatem płatność do pakietu 1, wariant 1.1 w 2012 roku przyznano z uwzględnieniem zmniejszenia płatności rolnośrodowiskowej o 3%, w związku z nieprzestrzeganiem minimalnych wymogów dotyczących porządku w gospodarstwie.
Organ odwoławczy wskazał też, iż kontrola na miejscu przeprowadzona w dniach [...]-[...] października 2012 r. w zakresie przestrzegania zasad wzajemnej zgodności wykazała, że na działce rolnej D na powierzchni 0,11 ha, działce rolnej
F na powierzchni 0,14 ha oraz na działce rolnej FA na powierzchni 0,11 ha, Skarżący nie przestrzega normy N.04.1, tj. na łąkach lub pastwiskach okrywa roślinna nie była koszona i usuwana w terminie do 31 lipca, lub nie były na nich wypasane zwierzęta.
Organ przywołał § 31 rozporządzenia rolnośrodowiskowego oraz art. 19 ust. 2 i 3 i art. 21 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28 stycznia 2011 r., str. 8), a następnie na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów (Dz. U. Nr 67, poz. 434 ze zm.) w zw. z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 i art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 określił procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności z tytułu nieprzestrzegania norm oraz wymogów o 1%.
Na podstawie art. 28b ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) organ odstąpił od pomniejszenia kwoty płatności rolnośrodowiskowej ze względu na stwierdzone nieprawidłowości w zakresie przestrzegania norm oraz wymogów.
Organ II instancji stwierdził też, że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r.) i w związku z tym nie zwolniono Skarżącego od nałożenia sankcji finansowych. Organ wskazał, że wniosek nie był prawidłowy pod względem faktycznym, a Skarżący nie wykazał, że nie ponosi winy za zadeklarowanie nieprawidłowych danych.
Pan S. M. wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, żądając uchylenia decyzji, przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzja jest wadliwa, gdyż opiera się na błędnych ustaleniach dokonywanych przez pracowników Biura Powiatowego ARiMR w S. oraz Biura Kontroli na Miejscu w Ł. w toku postępowania prowadzonego w latach 2011 – 2013. W szczególności wskazał na:
- - rozbieżne ustalenia co do liczby drzew w sadzie na działce MA [...] dla wariantu 6.4, na której faktycznie znajduje się 12 drzew owocowych, które spełniają wszystkie wymogi tego wariantu, z których podczas kolejnej kontroli na miejscu celowo nie zostały zaliczone, niezgodnie ze stanem faktycznym i zasadami kwalifikowania określonymi przepisami prawa unijnego i krajowego w tych kwestiach,
- - sporządzanie i weryfikowanie (poprawianie) raportów w sposób naruszający prawo administracyjne dotyczące sporządzania raportów,
- - opieszałość w załatwianiu wniosków, skarg i odwołań, ignorowanie ich treści i zarzutów. Jako dowód wskazał akta sprawy prowadzonej przez ARiMR w Ł. oraz treść zaskarżonej decyzji, która przedstawia stan faktyczny w sposób wybiórczy i tendencyjny.
W piśmie z [...] grudnia 2013 r. Skarżący podniósł, że podczas kontroli w jego gospodarstwie trwającej od.. grudnia 2011 r. do [...] stycznia 2012 r. inspektorzy terenowi z BKM w Ł. sporządzili raport nr [...] nierzetelnie, gdyż na stronie [...] wskazali wysokość trawy 25 cm, a w tym czasie zalegała już prawie pół metrowa warstwa śniegu i niemożliwe było mierzenie trawy, gdyż nie było jej widać. Na stronie zaś [...], odnośnie sadów tradycyjnych wpisano 12 drzew na oryginale, a na kserokopii ARiMR w S. było 12 drzew skreślone na 9 drzew i skreślone na 8 drzew bez obopólnych parafek. Brak też uwag w końcowej części raportu o dokonanych korektach.
Skarżący wniósł o sprawdzenie kserokopii raportu z 2011 r. Wskazywał na nierzetelność osób kontrolujących jego gospodarstwo. Podniósł, że nieprawdą jest to, że podpisując raport kontroli potwierdził prawdziwość danych w nim zawartych, gdyż raport ten zawierał częściowe dane z kontroli [...] – [...] października 2012, z którymi się zgadzał, natomiast w uwagach napisał o nieprawidłowościach w działaniach inspektorów. Odnośnie kwestii wykoszenia łąki Skarżący wskazał, że zalały ją bobry i nie miał możliwości jej wykoszenia. Zgłosił to inspektorom, co odnotowano w raporcie. Odnośnie zaś zarzutów dotyczących szamba przydomowego Skarżący wskazał, że miał je wybudować Urząd Gminy, ale nie dotrzymał umowy i ostatecznie Skarżący wybudował je sam.
Skarżący zaprzeczył twierdzeniu, że [...] lutego 2013 r. została przeprowadzona kontrola w jego gospodarstwie. Wskazał, że raport został sfabrykowany. Ostatecznie Skarżący wniósł o zasądzenie dopłat, które zostały mu potrącone za sad tradycyjny w latach 2011 i 2012. Jako dowód tego, że na działce MA [...] jest 12 drzew owocowych, które spełniają wymogi, co do wariantu 6.4 sady tradycyjne, załączył zdjęcia tego sadu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżona decyzja dotyczy trzech zadeklarowanych przez Skarżącego pakietów: pakietu 1 Rolnictwo zrównoważone, wariant 1.1 - zrównoważony system gospodarowania o powierzchni 17,26 ha, pakietu 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach o powierzchni 0,39 ha i pakietu 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie, wariant 6.4 - sady tradycyjne o powierzchni 0,33 ha.
Odnośnie 1 pakietu Skarżącemu przyznano płatność w pomniejszonej wysokości. Powodem tego było stwierdzenie nieprzestrzegania normy N.04.1 oraz stwierdzenie nieprawidłowości PW14. Należy jednak zauważyć, że ani w odwołaniu od decyzji organu I instancji, ani w skardze do Sądu Skarżący nie kwestionował decyzji w tym zakresie.
Przechodząc do oceny pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone należy wskazać, że wymogi dla tego pakietu zostały wymienione w Załączniku nr 3, pkt III rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Jako wymóg dodatkowy dla pakietu w przypadku użytkowania kośnego trwałych użytków zielonych wskazano m.in. koszenie w terminie od dnia 1 czerwca do dnia 30 września, nie więcej niż dwa pokosy w roku; wysokość koszenia 5 - 15 cm. Tymczasem w toku przeprowadzonych kontroli u Skarżącego kontrolujący stwierdzili, że na działkach rolnych D, F i FA Skarżący nie przestrzega wymogu dodatkowego określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, tj. w przypadku użytkowania kośno-pastwiskowego trwałych użytków zielonych: koszenie w terminie od 1 czerwca do 30 września, wypasanie w sezonie pastwiskowym trwającym od 1 maja do 15 października. Z protokołu kontroli, która miała miejsce w dniach [...] – [...] października 2012 r. wynika, że łąki trwałe nie były koszone w 2012 r. (k. [...] akt adm.).
Organy stwierdziły, że również kontrola na miejscu przeprowadzona w gospodarstwie Skarżącego w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011 rok w zakresie pakietu 3, wariant 3.1.1. wykazała niespełnienie przez rolnika wymogu z załącznika nr 3 do rozporządzenia, tj. został przekroczony limit obsady zwierząt i obciążenia pastwiska. W raporcie z czynności kontrolnych w odniesieniu do działek rolnych D, F został zastosowany kod nieprawidłowości L14. Ponadto stwierdzono, że na działce rolnej F rolnik nie przestrzega wymogu polegającego na zakazie nawożenia azotem na obszarach nawożonych przez namuły rzeczne, a na innych obszarach limitu nawożenia do maksymalnego poziomu 60 kg/ha w danym roku.
Zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej:
(1) działek rolnych lub (2) zwierząt (3) stref buforowych - w stosunku, do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. W ust. 3 § 27 wskazano zaś, że jeżeli ponownie zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach tego samego wariantu, płatność rolnośrodowiskowa nie przysługuje temu rolnikowi w danym roku i w roku następnym, w części dotyczącej tego wariantu. Zgodnie zaś z załącznikiem 7 do tego rozporządzenia, niewypasanie lub wypasanie w nieodpowiednim terminie a także niewykoszenie lub wykoszenie w nieodpowiednim terminie skutkuje nałożeniem sankcji w wysokości 100%.
Mając na uwadze brzmienie przytoczonych przepisów oraz zakres stwierdzonych w toku kontroli naruszeń należy stwierdzić, że organy zasadnie odmówiły Skarżącemu przyznania płatności rolnośrodowiskowej w zakresie pakietu 3 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach.
Skarżący zarzuca, że podczas kontroli w jego gospodarstwie trwającej od [...] grudnia 2011 r. do [...] stycznia 2012 r. inspektorzy terenowi z BKM w Ł. sporządzili raport nr [...] nierzetelnie, gdyż na stronie [...] wskazali wysokość trawy 25 cm, a w tym czasie zalegała już prawie pół metrowa warstwa śniegu i niemożliwe było mierzenie trawy, gdyż nie było jej widać. Sąd stwierdza jednak, że przedmiotem kontroli sądowej jest obecnie decyzja w sprawie przyznania Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2012 r. Kontrola i sporządzony w jej efekcie raport nr [...] dotyczył płatności na rok 2011. Stwierdzone wówczas nieprawidłowości Skarżący mógł kwestionować w odwołaniu od decyzji dotyczącej tego okresu. Tymczasem, jak wynika z informacji uzyskanej od Skarżącego na rozprawie w dniu [...] stycznia 2014 r. nie odwoływał się on od decyzji dot. płatności rolnośrodowiskowej za rok 2011.
Odnośnie kwestii wykaszania łąki Skarżący twierdzi również, że nie miał możliwości dokonania tej czynności, ponieważ zalały ją bobry, fakt ten zgłosił inspektorom, co odnotowano w raporcie. Zgodnie z art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE L 368, z 23 grudnia 2006, s.
15) przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności są zgłaszane przez beneficjenta lub upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami wystarczającymi dla właściwych organów, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona prze niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. Z informacji uzyskanej od pełnomocnika organu wynika jednak, że Skarżący nie zgłaszał do Agencji kwestii zalewania działek rolnych. W tej sytuacji należy uznać, że zgłoszenie tego faktu dopiero podczas kontroli na miejscu i po stwierdzeniu nieprawidłowości nastąpiło zbyt późno i nie mogło zostać uwzględnione przy wydawaniu decyzji.
Przechodząc do oceny ustaleń organów odnośnie pakietu 6 - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie, wariant 6.4 - sady tradycyjne należy wskazać, że zgodnie z treścią § 7 pkt 4 lit. b rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu "Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie" jest przyznawana, jeżeli rolnik posiada sad, w którym znajduje się co najmniej 12 drzew, mających nie mniej niż 15 lat, co najmniej z 4 gatunków lub odmian, przy czym korony tych drzew znajdują się na wysokości co najmniej 120 cm, a obwód ich pni na wysokości około 1 m jest nie mniejszy niż 47 cm, a jednocześnie liczba tych drzew w przeliczeniu na 1 ha powierzchni sadu jest nie mniejsza niż 90.
Pomiędzy Skarżącym i organami zaistniał spór co do tego, czy spełniony został warunek wymaganej liczby 12 drzew. Skarżący twierdzi, że warunek ten jest spełniony. Przeczą temu ustalenia organów, dokonane na podstawie kontroli przeprowadzonych przez inspektorów terenowych.
Należy zauważyć, że w związku z tą sporną kwestią kontrole były przeprowadzane kilkakrotnie. Ostatecznie jednak w raporcie czynności kontrolnych nr [...] z [...] kwietnia 2013 r. stwierdzono, że na działce Skarżącego występuje 9 drzew spełniających warunki określone w wymienionym przepisie rozporządzenia.
Istotnie w toku kolejnych kontroli pojawiały się różne dane w tym przedmiocie. Podczas kontroli przeprowadzonej [...] października 2012 r. na działce MA stwierdzono 12 sztuk drzew. Następnie w raporcie z czynności kontrolnych nr [...] z [...] lutego 2013 r. wskazano istnienie na działce MA 12 drzew, z czego jedynie 8 uznano za spełniające wymogi dla pakietu 6.4 (k. [...] akt adm.). Dopiero w protokole z [...] kwietnia wskazano liczbę 9 drzew. Inspektorzy terenowi wyjaśnili przy tym, że w sadzie znajduje się 18 drzew owocowych, 9 drzew spełnia wymogi - drzewa mają powyżej 15 lat, wysokość 4 - 7 m, obwód pni na wysokości 1 metra 0,6 - 2 m. 1 drzewo na wysokości 40 cm ma obwód 73 cm.
Na wysokości 1 m jest ono rozgałęzione na dwa o obwodach 35 i 40 cm. Pozostałe drzewa nie spełniają wymogu obwodu pnia- obwody < 47cm. Drzewa w sadzie są 4 gatunków: Grabsztyn, Papierówka, Antonówka, Malinówka.
Zdaniem Sądu, organ prawidłowo uznał za wiarygodny protokół sporządzony [...] kwietnia 2013 r. Z akt sprawy, w szczególności zaś wyjaśnień inspektorów dokonywanych w toku sprawy wynika, skąd wzięły się owe nieścisłości.
W szczególności w notatce służbowej z [...] kwietnia 2013 r. osoby, które dokonywały kontroli na działce Skarżącego odnosząc się do uwag Skarżącego wskazały, iż "drzewa owocowe, które rolnik wskazał, jako niewliczone do obsady działki MA znajdują się poza granicami tej działki rolnej (...) i stanowią obsadę sąsiedniej działki rolnej M, na której producent zadeklarował również ten sam pakiet rolnośrodowiskowy – sady tradycyjne. (...) Za domem na środku siedliska znajduje się jeszcze jedno drzewo owocowe, które nie stanowi integralnej części sadu, które nie zostało włączone do obsady".
Dalej wyjaśniono, że rozbieżności między obsadą drzew ustaloną przez inspektorów podczas wizytacji w dniu [...] kwietnia 2013 r., a kontrolą z [...] grudnia 2011 r. wynikają z tego, że dwa drzewa rosną bardzo blisko siebie, tak że pnie tych drzew oddalone są o kilka centymetrów. Drzewa te zostały uznane jako dwa odrębne drzewa z wykształconymi pniami (k. [...] akt adm.). Także w raporcie z [...] kwietnia 2013 r. szczegółowo wyjaśniono kwestię ilości drzew spełniających warunki określone rozporządzeniem rolnośrodowiskowym.
W tej sytuacji przyjąć należy, że zasadnie stwierdziły organy, iż Skarżący nie spełnił wymogu w postaci liczby min. 12 drzew, co uprawniałoby go do otrzymania płatności w ramach pakietu 6, wariantu 6.4 sady tradycyjne. Nawet, jeżeli w spornym sadzie jest więcej drzew, organ mógł uwzględnić jedynie te, które spełniały stosowne warunki.
Stwierdzenie przez organy, że dla działki rolnej MA kontrola na miejscu przeprowadzona w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011 rok również wykazała nieprawidłowości w tożsamym zakresie, tj. w raporcie z czynności kontrolnych nr dokumentu: [...] wpisany był kod nieprawidłowości G04 uzasadniało przyjęcie, iż w przypadku Skarżącego miało miejsce ponowne stwierdzenie uchybienia w przestrzeganiu wymogów w ramach tego samego wariantu, a w konsekwencji organy zasadnie na podstawie § 27 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, że zachodzi podstawa do odmowy przyznania płatności za pakiet 6, wariant 6.4.
Skarżący nie kwestionuje stwierdzenia przez inspektorów terenowych braku szamba w gospodarstwie. Ustalenie tej nieprawidłowości po raz drugi skutkowało nałożeniem sankcji w wysokości 3% stosownie do § 26 rozporządzenia rolnośrodowiskowego oraz art. 71 ust. 5 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Nie daje podstaw do podważenia tego rozstrzygnięcia, podniesiona w piśmie procesowym kwestia dotycząca planów wybudowania tego urządzenia przez Urząd Gminy i nie dotrzymania umowy. Spełnienie tych wymogów obciąża bowiem rolnika.
W ocenie Sądu prawidłowo przyjęto, że w tej sprawie nie znajduje zastosowania art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 i w związku z tym nie zwolniono Skarżącego od nałożenia sankcji finansowych. Przepis ten stanowi, że obniżek i wykluczeń, przewidzianych w rozdziałach I i II nie stosuje się w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym i lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy. Rację należy przyznać organom, że wniosek Skarżącego nie był prawidłowy pod względem faktycznym, Skarżący zaś w żaden sposób nie wykazał, że nie ponosi winy za zadeklarowanie we wniosku danych nieprawidłowych.
Zdaniem Sadu, w kontrolowanej sprawie organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W sposób wyczerpujący rozpatrzono cały materiał dowodowy, odnosząc się także do licznych zastrzeżeń Skarżącego. Organy wyjaśniały wątpliwości zgłaszane przez Skarżącego, dokonując zwłaszcza ponownych wyliczeń i wyjaśniając rozbieżności, jakie pojawiły się w toku postępowania. Ocena dowodów oraz podjęte wnioski odpowiadają zasadom logiki i doświadczenia życiowego. O prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia przekonują uzasadnienia decyzji organów obu instancji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.