Uzasadnienie
J. D. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 33-34). Skarżąca podniosła, iż jest osobą starszą, mieszkającą samotnie i ma orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji. Jedyny jej dochód stanowi renta w wysokości 770 zł, z której potrącana jest kwota 170 zł tytułem egzekucji komorniczej. Wnioskodawczyni zamieszkuje w wynajętym lokalu. Dodatkowo wnioskodawczyni wskazała, iż jest osobą schorowaną i porusza się o kulach lub na wózku inwalidzkim. Przy wykonywaniu codziennych potrzeb bytowych pomaga jej rodzina. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k.33-34, 25-26).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna J. D. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo - administracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna J. D. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni jest osobą starszą, a także korzystającą z pomocy rodzinny w wykonywaniu codziennych potrzeb bytowych. Jedynym jej dochodem jest renta w wysokości 770 zł, z której potrącana jest kwota 170 zł na rzecz należności komorniczych. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Ponadto skarżąca jest osobą schorowaną i porusza się o kulach lub na wózku inwalidzkim, a w związku z tym ponosi również koszty leczenia. Niski comiesięczny dochód wystarcza jej jednak jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.