Uzasadnienie
Dnia [...]. września 2014 r. C. R. z siedzibą w S. wywiodło skargę na czynność Marszałka Województwa P. działającego w imieniu Województwa P. jako Instytucji Pośredniczącej Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki, polegającą na zgłoszeniu Skarżącego do rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich prowadzonego przez Ministra Finansów na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 stycznia 2010 r. w sprawie rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a., tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Dodatkowo skargę można również wnieść na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ust. 1-4a art. 3 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach.
Zgodnie z art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 885 z późn. zm. – dalej jako u.f.p.) w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 8 kwietnia 2014 r., beneficjent środków europejskich zostaje obligatoryjnie wykluczony z możliwości ich otrzymania w razie zaistnienia jednej z czterech wskazanych w tym przepisie przesłanek. W myśl art. 207 ust. 4 pkt 3 w zw. z art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p. w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystywane niezgodnie z przeznaczeniem, podmiot zostaje wykluczony z możliwości otrzymania tego typu środków, jeżeli nie zwrócił ich w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2010 r. w sprawie rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich (Dz. U. Nr 125, poz. 846, dalej jako rozporządzenie): podstawą wpisu do rejestru jest zgłoszenie podmiotu podlegającego wpisowi.
Na podstawie § 3 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia właściwa instytucja zgłasza podmiot podlegający wpisowi do rejestru niezwłocznie po dniu, w którym decyzja określająca kwotę przypadającą do zwrotu (art. 207 ust. 9 u.f.p.) stała się ostateczna. W przypadku zatem stwierdzenia przez Instytucję Pośredniczącą zaistnienia ww. przesłanki wykluczenia beneficjenta konieczne jest dokonanie odpowiedniego zgłoszenia do rejestru podmiotów wykluczonych. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że decyzja o zwrocie była decyzją ostateczną. Należy także zaznaczyć, że samo zgłoszenie wpisu przez podmiot uprawniony jest czynnością obligatoryjną i jednocześnie czysto techniczną. To bowiem Minister Finansów dokonuje wpisu na listę podmiotów wykluczonych a nie Instytucja pośrednicząca. Powyższe oznacza, że czynność zgłoszenia do Ministra Finansów nie jest czynnością objętą regulacją art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. Na takim stanowisku stanął także Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II GSK 715/14 (wyrok z dnia 3 lipca 2014 r., www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych także powodów Sąd nie oceniał merytorycznie skargi.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie wpisu Sąd postanowił natomiast stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.