Uzasadnienie
M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialności w A., działając przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2013 roku, pełnomocnik Spółki został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika Skarżącej 25 lutego 2013r.
Pismem z [...] marca 2013 r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał, że nie mógł uzupełnić braku skargi w zakreślonym terminie, gdyż w dniu 23 lutego 2013r.
w czasie wykonywania czynności zasłabł. W związku z tym udał się do lekarza, który rozpoznał u niego ostre, dwustronne zapalenie oskrzeli oraz stwierdził, że zasłabnięcie było wynikiem poważnego osłabienia organizmu wywołanego w/w chorobą. W związku z powyższym skierował pełnomocnika na zwolnienie lekarskie w okresie od 23 lutego 2013r. do 8 marca 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
W ocenie Sądu wniosek złożony przez Skarżącą jest zasadny i dlatego też należało go uwzględnić.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 u.p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 u.p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym to strona powinna uprawdopodobnić istnienie powyższej okoliczności. Uprawdopodobnienie jest zaś środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem, który nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie.
Skoro ustawa dopuszcza uprawdopodobnienie braku winy, stanowiąc wyjątek od zasady udowadniania, działa tym samym na korzyść strony. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 u.p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik Skarżącej Spółki wskazał, że nie mógł uzupełnić braku skargi w zakreślonym terminie, gdyż w dniu 23 lutego 2013r.
w czasie wykonywania czynności zasłabł. W związku z tym udał się do lekarza, który rozpoznał u niego ostre, dwustronne zapalenie oskrzeli oraz stwierdził, że zasłabnięcie było wynikiem poważnego osłabienia organizmu wywołanego w/w chorobą. W związku z powyższym skierował pełnomocnika na zwolnienie lekarskie w okresie od 23 lutego 2013r. do 8 marca 2013r. Na okoliczność tego przedstawił zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, które potwierdza tą okoliczność. W dniu 15 marca 2013r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu. Nie budzi zatem wątpliwości, iż wniosek o przywrócenie terminu Skarżący złożył w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, jak też to, że równocześnie uzupełnił brak formalny poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (pełnomocnictwa i odpis KRS)
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że wskazana we wniosku okoliczność nagłego zasłabnięcia i konieczność odpoczynku świadczą, iż pełnomocnik Skarżącej nie mógł w terminie uzupełnić braków skargi. Tym samym pełnomocnik Skarżącej uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do uzupełnienia tych braków było przez niego niezawinione. Zatem wykazał okoliczności wystarczające dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.