Uzasadnienie
J. Ś. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego podając, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni przebywa na terenie S. Z. A. P., mieszka w domu pomocy społecznej. Źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura otrzymywana z P. w wysokości 1.312,04 zł brutto (1.104 zł netto), co stanowi po przeliczeniu około 270 [...] [...]. J. Ś. uiszcza obniżoną opłatę za pobyt w domu pomocy tj. 135 [...] [...] (normalna opłata to 550 [...]), pozostałe środki przeznaczone są na pokrycie kosztów wyżywienia. Skarżąca nie posiada majątku, w tym zgromadzonych oszczędności (k. 15 – 18).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku J. Ś. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż przebywa na terytorium S. Z. A. P., gdzie od [...] kwietnia [...] r. mieszka w domu pomocy w [...] (k. 2 akt administracyjnych). Źródłem utrzymania skarżącej jest p. emerytura w wysokości 1.104 zł netto.
Z otrzymywanego świadczenia wnioskodawczyni opłaca dom pomocy (135 [...]) oraz ponosi koszty związane z zakupem żywności. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się dokument potwierdzający fakt, iż J. Ś. nie otrzymuje [...] emerytury oraz nie osiąga innych dochodów w [...] (k. 1 akt administracyjnych).
Powyższe okoliczności, a w szczególności niska wysokość otrzymywanej emerytury oraz brak majątku i zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.