Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 marca 2014 r. wydanego w sprawie ze skargi A. T. na postanowienie tego organu z [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną ustalającą zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 rok.
Zarządzeniem z 15 kwietnia 2014 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego organu w dniu 17 kwietnia 2014 r., a zatem wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 24 kwietnia 2014 r. W tym terminie wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Natomiast pismem z 17 kwietnia 2014 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej cofnął skargę kasacyjną.
W tych okolicznościach faktycznych Sąd postanowił odrzucić skargę. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu. W przypadku nieopłacenia skargi kasacyjnej przepis ten ma pierwszeństwo zastosowania przed przepisami art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 tej ustawy, dotyczącymi umorzenia postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można bowiem skutecznie cofnąć, jeżeli została ona skutecznie wniesiona, czyli między innymi została opłacona.
Stosując zatem przepisy art. 220 § 3 cyt. ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.