Uzasadnienie
J. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k.
18) podając we wniosku, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną B. K. oraz synem. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż źródłem utrzymania jego rodziny jest dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości około 5.000 zł rocznie oraz dopłat rolniczych z UE w wysokości 10.000 zł. Ponadto syn prowadzi działalność gospodarczą i uzyskuje z niej średnio około 2.000 zł miesięcznie. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni [...] m² oraz nieruchomości rolne o powierzchni [...] ha. Dodatkowo skarżący posiada samochód dostawczy z 1996 roku oraz podstawowe maszyny rolnicze, w tym ciągnik, które mają wartość mniejszą niż 3.000 EURO.
Skarżący ponadto podniósł, iż w dniu 1 stycznia 2008 roku zakończył działalność gospodarczą z powodu braku przychodów. Gospodarstwo rolne obecnie nastawione jest jedynie na produkcję zboża, a skarżący nie posiada żadnych zwierząt hodowlanych. Wnioskodawca wskazał również, iż wszystkie posiadane oszczędności przeznaczone zostały na spłatę zaległości podatkowych wobec Urzędu Skarbowego za lata 2002 – 2004. Na poczet tych należności skarżący sprzedał także część nieruchomości rolnych. Poza tym skarżący nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 18-19).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 grudnia 2008 roku (k.
21) wnioskodawca oświadczył, że wydatki miesięczne związane z jego utrzymaniem oraz utrzymaniem gospodarstwa rolnego wynoszą: wyżywienie – 500 zł, odzież – 50 zł, środki czystości – około 50 zł, energia elektryczna – 190 zł, woda – 20 zł, telefon – 70 zł, opał – około 166 zł (2.000 zł rocznie), podatek gruntowy – 50 zł (622 zł rocznie), wywóz nieczystości – 78 zł, składka KRUS za I kwartał – 528 zł, OC za ciągnik – 50 zł (za pół roku), OC za przyczepę samochodową – 58 zł (rocznie), OC za samochód – 523 zł (rocznie), obowiązkowe ubezpieczenie OC rolników – 132 zł. Ponadto wnioskodawca podniósł, iż ponosi również dodatkowe wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego takie jak koszty: paliwa, zasiewu, nawozów, środków ochrony roślin, części do maszyn uprawnych. Skarżący wskazał także, iż obecnie ma zadłużenie wobec Urzędu Skarbowego, które w miarę możliwości spłaca oraz wobec syna, któremu jest winien około 90.000 zł (k. 18-19, 25).
W konkluzji skarżący wywiódł, iż nie jest w stanie pokryć kosztów prowadzonego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Do wniosku J. K. dołączył kopie dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych wydatków oraz spłaconego już zadłużenia wobec Urzędu Skarbowego w wysokości 87.246 zł (k. 28).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna J. K. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż jedynym jego źródłem utrzymania pozostaje dochód z gospodarstwa rolnego, a dokładnie produkcji roślinnej, który jest okresowy i kształtuje się na różnym poziomie, co wynika zarówno z różnej wysokości uzyskiwanych plonów oraz różnej wysokości ceny zbóż i średnio wynosi około 5.000 zł rocznie. Dodatkowo skarżący otrzymuje dopłaty z Unii Europejskiej w wysokości 10.000 zł rocznie. Wnioskodawca w chwili obecnej ma zadłużenie wobec Urzędu Skarbowego z tytułu prowadzonej przez niego do dnia 1 stycznia 2008 roku działalności gospodarczej oraz zadłużenie wobec syna w wysokości 90.000 zł, który pomógł mu częściowo spłacić zadłużenie podatkowe. Majątek skarżącego stanowi dom o powierzchni [...] m², nieruchomości rolne o powierzchni [...] ha, samochód dostawczy M. z [...] roku oraz podstawowe maszyny rolnicze, w tym ciągnik, które mają wartość mniejszą niż 3.000 EURO.
Wykazane wydatki miesięczne wnioskodawcy wynoszą ogółem 1.418 zł i przedstawiają się następująco: wyżywienie – 500 zł, odzież – 50 zł, środki czystości – około 50 zł, energia elektryczna – 190 zł, woda – 20 zł, telefon – 70 zł, opał – około 166 zł, podatek gruntowy – 50 zł, wywóz nieczystości – 78 zł, składka KRUS – 176 zł (528 zł za I kwartał), OC za ciągnik – 8 zł (50 zł za pół roku), OC za przyczepę samochodową – około 5 zł (58 zł rocznie), OC za samochód – około 44 zł (523 zł rocznie), obowiązkowe ubezpieczenie OC rolników – 11 zł (132 zł rocznie). Ponadto wnioskodawca ponosi również dodatkowe wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego takie jak koszty: paliwa, zasiewu, nawozów, środków ochrony roślin, części do maszyn uprawnych (k. 18-19, 25,28).
Powyższe okoliczności, a w szczególności niski dochód z gospodarstwa rolnego w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami oraz w połączeniu z brakiem zgromadzonych oszczędności i stanem zadłużenia pozwalają na stwierdzenie, iż J. K. nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i swojej rodziny. Podkreślić ponadto należy, iż syn wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą i uzyskuje z tego tytułu dochód, niemniej jednak pozostaje poza granicą kraju, co de facto świadczy o tym, iż nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym, a jego dochód nie może być doliczany do dochodu wnioskodawcy.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.-