Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r. [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. M. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], w której określono A. P. (dalej jako Skarżący), nadpłatę w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. w wysokości 28.611,50 zł.
Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] września 2013 r. wpłynął wniosek skarżącego o wznowienie postępowania podatkowego w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. Powodem wniesionego żądania był wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09, który stwierdził niezgodność z Konstytucją przepisu art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie którego Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. M., a następnie Dyrektor Izby Skarbowej w B.ustalili zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r.
Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 tej ustawy, uchylił decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. M. z dnia [...] lipca 2006 r. i umorzył postępowanie w sprawie.
W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. M. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. i wymienioną na wstępie decyzją określił nadpłatę w tym podatku w wysokości 28.611,50 zł.
Rozpatrując odwołanie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. powstaje z dniem doręczenia stronie decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania. Przedmiotowa decyzja została uchylona w wyniku wznowienia postępowania, w związku z wystąpieniem przesłanki z art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej. Powyższe oznacza, że nadpłata, za którą zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku, powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Zdaniem organu odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut błędnego zastosowania art. 74a Ordynacji podatkowej. W postępowaniu podatkowym przepisem regulującym powstanie nadpłat w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego jest art. 74 Ordynacji podatkowej. Jednakże przepis ten dotyczy nadpłat z tytułu nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku, który powstał w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Ponieważ zobowiązanie w podatku ze źródeł nieujawnionych powstało na skutek doręczenia stronie decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej), do określenia wysokości nadpłaty ma zastosowanie przepis art. 74a Ordynacji podatkowej. Stanowi on, że w przypadkach nie wymienionych w art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy.
Za nietrafny organ uznał również zarzut błędnego zastosowania art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Organ I instancji zwrócił bowiem nadpłatę 8 lipca 2014 r., zachowując ustawowy termin do jej zwrotu. Zdaniem organu odwoławczego brak jest także podstaw do zastosowania art. 77 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej.
W skardze do Sądu skarżący zarzucił naruszenie: (-) art. 74a Ordynacji podatkowej, poprzez błędne jego zastosowanie polegające na wszczęciu oraz prowadzeniu postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. M., jak i Dyrektora Izby Skarbowej w B. w sytuacji, gdy nie istniał spór pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym co do wysokości żądanego zwrotu nadpłaty, w związku z uchyleniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] maja 2014 r. decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w. nr [...] z dnia [...] października 2006 r. i poprzedzającej jej wydanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. M. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] oraz umarzającej postępowanie w sprawie; (-) art. 77 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy nadpłata jest wynikiem uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji ustalającej podatek ze źródeł nieujawnionych za 2004 r. i umarzającej postępowanie w sprawie; (-) art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wszczęcie postępowania podatkowego w zakresie określenia nadpłaty z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. i zakończenie go decyzją określającą nadpłatę w tym podatku w wysokości 28.611,50 zł.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Spór w sprawie dotyczy wszczęcia z urzędu postępowania podatkowego w przedmiocie określenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. powstałej na skutek uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., o sygn. akt 18/09, który stwierdził niezgodność z Konstytucją RP przepisu art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który był podstawą orzekania w sprawie.
Zgodnie z art. 74a Ordynacji podatkowej w przypadkach niewymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 Ordynacji podatkowej, wysokość nadpłaty określa organ podatkowy. Art. 73 § 2 Ordynacji podatkowej wskazuje sytuacje, w których nadpłata jest wynikiem konstrukcji podatku i złożenia odpowiedniego zeznania lub deklaracji na podatek, natomiast art. 74 Ordynacji podatkowej dotyczy przypadku, w którym nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Oba przywołane wyżej przepisy odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, dlatego też nie mogły mieć zastosowania w niniejszej sprawie.
W rozpoznawanej sprawie zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. powstało bowiem na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, tj. z dniem doręczenia stronie decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania, a nie na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, do którego odnosi się art. 74 Ordynacji podatkowej. Tym samym, w świetle postanowień art. 74a Ordynacji podatkowej, obowiązkiem organu podatkowego było wszczęcie postępowania i określenie nadpłaty przez organ podatkowy.
Dla oceny zgodności z prawem wydanej decyzji, nie miała wpływu podnoszona w skardze kwestia, że wysokość nadpłaty nie była sporna w sprawie. Decyzja określająca nadpłatę musi być wydana w ściśle określonych sytuacjach (taka miała miejsce w niniejszej sprawie), nawet w sytuacji, gdy nie istnieje spór pomiędzy stronami, co do wysokości takiej nadpłaty.
Mając na uwadze powyższe za niezasadne uznano zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 74a Ordynacji podatkowej oraz art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom autora skargi, organ podatkowy celem określenia nadpłaty w zobowiązaniu dotyczącym zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r., prawidłowo zastosował tryb przewidziany w art. 74a Ordynacji podatkowej. Tym samym w sprawie nie powinien mieć zastosowania art. 208 Ordynacji podatkowej, bowiem wszczęte postępowanie, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie było bezprzedmiotowe.
W świetle powyższego za nieuzasadnione uznać należy również podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 77 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie, które zdaniem Skarżącego ma na celu uniemożliwienie dochodzenia oprocentowania zwróconej Skarżącemu nadpłaty, bowiem kwestia ta nie była przedmiotem orzekania w zaskarżonej decyzji.
Przepis art. art. 77 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, nie rozstrzyga o oprocentowaniu nadpłat, a jedynie określa 30 dniowy termin jej zwrotu w przypadku, gdy nadpłata jest wynikiem zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego oraz odpowiedzialności płatnika, inkasenta, osoby trzeciej lub spadkobiercy. Zasady oprocentowania nadpłat, w tym tych określonych na podstawie art. 74a Ordynacji podatkowej, unormowane zostały przez ustawodawcę w art. 78 Ordynacji podatkowej.
Na marginesie Sąd chciałby zauważyć, że wypowiadał się w sprawie oprocentowanie nadpłaty podatku określonej na podstawie art. 74a Ordynacji podatkowej (por. wyrok w sprawie o sygn. I SA/Bk 277/14, dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.