Uzasadnienie
"S" spółka cywilna L. J., W. J. w B. (zwana dalej: "Spółką"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...].11.2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r.
W skardze wniesiono między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, iż zachodzi wysokie prawdopodobieństwo stwierdzenia braku poprawności skarżonej decyzji, nadto występuje ważny interes strony wyrażający się w zagrożeniu zajęcia jej rachunków bankowych, a w konsekwencji zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Ponadto w literaturze przedmiotu wyrażono pogląd, że określone w uregulowaniu art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania decyzji albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Podkreśla się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne, nie chodzi o to, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym, rzeczywiście wystąpiły lub już się ujawniały.
Spełnienie określonych w tym przepisie przesłanek wymaga tylko stanu zagrożenia, czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy ze skargi w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy 2005/14/675).
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające objęcie skarżącej tzw. tymczasową ochroną wynikającą z cytowanego uregulowania art. 61 § 3 ustawy – p.p.s.a. Istnieje bowiem potencjalne ryzyko, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy sądowo-administracyjnej spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, jak też trudne do odwrócenia skutki. Jak argumentuje Spółka, ewentualne zajęcie jego rachunków bankowych w związku z egzekucją zaległości podatkowych, skutkowałoby w konsekwencji zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej. Łączna kwota zobowiązania skarżącej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług wynosi 61 069 zł. Zgodzić się zatem należy ze skarżącą Spółką, iż ewentualne wyegzekwowanie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji spowodowałoby groźbę trudnych do odwrócenia skutków, zagrażających prawidłowemu funkcjonowaniu tego podmiotu gospodarczego, mogących doprowadzić do zakończenia działalności gospodarczej.
Podkreślić należy, iż NSA w postanowieniu z 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04 (niepubl.) wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego, stwierdzając istnienie okoliczności potwierdzających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Sąd uznał za zasadne udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a jak w sentencji postanowienia.