Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] grudnia 2013 r. nr [...], wydane w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, pełnomocnik P. D. zawarł wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Uzasadnił go niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że wierzyciel nie posiada środków na jednorazowe pokrycie tak wysokich kosztów egzekucyjnych. W przypadku przymusowego wyegzekwowania kwoty 12.330,40 zł skarżący i jego najbliższa rodzina zostaną pozbawieni środków do życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej może wpłynąć na ograniczenie posiadanych przez stronę środków do życia bądź nawet ich pozbawienie.
W przedmiotowej sprawie obciążono skarżącego kosztami egzekucyjnymi w kwocie 12.330,40 zł. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, że kwota do zapłaty wynikająca z zaskarżonego postanowienia uzasadnia udzielenie mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania jego wykonania do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.