Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej spółki jako płatnika za niepobranie i niewpłacenie w należnej wysokości zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące styczeń-luty, kwiecień-grudzień 2010 r. i określenia wysokości należności z tytułu niepobranych i niewpłaconych przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za te okresy.
Następnie pismem z [...] stycznia 2015 r. (data wpływu pisma do Sądu 15 stycznia 2015 r.), pełnomocnik Spółki cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż pismem z 10 stycznia 2015 r. skarżąca Spółka cofnęła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] września 2014 r. nr [...]. Cofnięcie skargi było dopuszczalne, bowiem w sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W tej sytuacji działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
Cofnięcie skargi skutkowało obowiązkiem zwrotu z urzędu całego uiszczonego przez skarżącą Spółkę wpisu sądowego (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.