Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. Prezes ZUS odmówił Z. P. prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, za okres od marca do maja 2020 r.
Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes ZUS decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...], utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji.
Skarżący wywiódł skargę do sądu. Skarga została przekazana według właściwości do tut. sądu przez WSA w Warszawie (w związku z uprawomocnieniem się postanowienia z 27 lipca 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 2487/20).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że w ramach autokontroli uwzględnił w całości skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należy umorzyć.
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z tzw. "uprawnienia autokontrolnego" skorzystał w tej sprawie organ i decyzją z dnia [...] października 2020 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną do sądu decyzję z dnia [...] września 2020 r. oraz decyzję z dnia [...] lipca 2020 r. i orzekł o zwolnieniu skarżącego z opłacenia należności z tytułu składek należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r. Decyzja "autokontrolna" została wydana w terminie wynikającym z art. 54 § 3 p.p.s.a. i zawiera rozstrzygnięcie stwierdzające, że w sprawie nie miało miejsca działanie bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Powyższe skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, bowiem ustał byt prawny przedmiotu zaskarżenia, natomiast stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.