Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] października 2013 r., wydaną w przedmiocie określania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od stycznia 2010 r. do listopada 2011 r., p. R. A. C. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że z uwagi na wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego podatnik nie jest w stanie jego uregulować, zaś banki nie udzielają kredytów na spłatę zaległości podatkowych. Zajęcie rachunków bankowych Skarżącego, co byłoby zapewne pierwszą czynnością egzekucyjną, skutkowałoby natychmiastową utratą płynności finansowej oraz postawieniem już posiadanych kredytów w stan natychmiastowej wykonalności. W efekcie podatnik utraci jedyne źródło utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza, gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna.
W przedmiotowej sprawie określono Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym na kwotę ponad 1.147.000 zł. Zdaniem Sądu kwota do zapłaty wynikająca z przedmiotowej decyzji, wskazują na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie tego aktu spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje, bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej i konieczności natychmiastowej spłaty zaciągniętych kredytów.
W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.