Uzasadnienie
M. D. we wniosku z dnia 15.04.2008 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego do złożenia skargi kasacyjnej.
Skarżąca stwierdziła, że obecnie utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 500 zł, z czego połowę potrąca Komornik Skarbowy. M. D. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem A. D., nie posiadają oni żadnego majątku. M. D. i jej mąż J. D. otrzymują emerytury w wysokości po 250 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżąca składając w dniu 15.04.2008 r. wniosek wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie pełnomocnika zawodowego (doradcy podatkowego). Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zostało skarżącej przyznane prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 31.01.2008 r. W takiej zaś sytuacji zwolnienie to działa od chwili jego zgłoszenia i obejmuje swoim zakresem wszystkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe, które mogą powstać w danej sprawie, w tym również w razie ewentualnego skorzystania przez stronę z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej - wpis od skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, wywołane wnioskiem z dnia 15.04.2008 r., jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, orzekając jak w punkcie pierwszym sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie "p.p.s.a.".
Rozpoznając natomiast wniosek skarżącej w przedmiocie ustanowienia doradcy podatkowego do złożenia skargi kasacyjnej Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zauważenia wymaga, iż w postępowaniu przed Sądem skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z wyboru (pełnomocnictwo z 11.03.2008 r. - k. 41). Co prawda w chwili obecnej wnioskodawczyni nie reprezentuje żaden pełnomocnik (pełnomocnictwo, o którym wspomniano, zostało wypowiedziane przez pełnomocnika), niemniej jednak ta okoliczność obrazuje, że strona dysponuje środkami na pokrycie części kosztów postępowania, do których zalicza się koszty poniesione na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika.
Porównanie wniosku skarżącej z dnia 09.01.2008 r. z wnioskiem będącym przedmiotem niniejszego rozpoznania wskazuje, że nie występują nowe okoliczności, dające podstawę do przyjęcia, iż sytuacja materialna strony uległa zmianie, uniemożliwiając zapewnienie pomocy profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie. W ocenie Sądu strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podkreślić, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. To strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy winna wykazać, że znajduje się w takim położeniu, iż nie jest w stanie wyłożyć jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, uznając za nieuzasadniony wniosek strony w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, stosując przepisy art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.