Uzasadnienie
W. D. złożył do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] września 2010 r., wydaną w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe N. [...] spółki z o.o. W skardze, Skarżący wniósł także o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Uzasadniając ten wniosek Skarżący podniósł, że nie posiada środków finansowych, nie pracuje i w dalszym ciągu leczy się. Tym samym, wszczęcie egzekucji będzie skutkowało wyrządzeniem mu znacznej szkody, jak również spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jednak zastosowanie tej tzw. tymczasowej ochrony skarżącego wymaga wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 cyt. ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty, a wykazanie istnienia tych przesłanek leży po stronie skarżącego (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 124). W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest dokonywana w oparciu o wniosek, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.
Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04; postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że ewentualne wykonanie decyzji wyrządzi mu znaczne szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwa wystąpienia takich skutków nie uzasadnia lakoniczne stwierdzenie, że nie posiada majątku, żadnych środków finansowych i nie pracuje. Skarżący nie uzasadnił w sposób dostateczny i konkretny swojego stanowiska, tj. nie przedstawił wystarczających argumentów, które pozwalałby stwierdzić, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jest w przedmiotowej sprawie rzeczywiście realne. Zaznaczyć przy tym należy, iż skoro Skarżący nie posiada żadnego majątku, środków finansowych ani stałego źródła dochodów, ewentualna egzekucja decyzji będącej przedmiotem skargi będzie bezskuteczna, a zatem nie będzie mogła skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.