Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie W. M. na postanowienie z dnia 18 października 2017 r. odrzucające zażalenia W. M. od postanowienia z dnia 19 września 2017 r. odrzucającego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 17 sierpnia 2017 r. odrzucające skargę A. M. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] maja 2017 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia było nieusunięcie braku formalnego zażalenia w postaci niezłożenia przez W. M. pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego A. M. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Jednocześnie Sąd po raz kolejny wyjaśnił wnoszącemu zażalenie, że stroną postępowania jest A. M., do niego jest bowiem skierowana decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, a okoliczność, że W. M. reprezentował syna A. M. przed organem nie czyni go stroną postępowania sądowoadministracyjnego.
Na powyższe postanowienie z dnia 22 listopada 2017 r. złożono w terminie zażalenie, które zostało podpisane przez W. M., gdzie również jako strona skarżąca jest wskazany W. M. W zażaleniu W. M. ponownie informuje, że to on jest stroną toczącego się postępowania.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 listopada 2017 r. wezwano W. M. do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego A. M. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie lub sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień podpisania zażalenia z dnia 27 listopada 2017 r. - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis wskazanego wyżej zarządzenia został skutecznie doręczony w dniu 5 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 104 akt sąd.), a zatem termin do jego wykonania upływał 12 grudnia 2017 r. W wyznaczonym terminie nie zostało złożone wymagane pełnomocnictwo. W piśmie z dnia 6 grudnia 2017 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 8 grudnia 2017 r. W. M. wyraził rozgoryczenie z powodu odrzucania jego zażaleń i wskazał, że pełnomocnictwa Sąd nie otrzyma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu.
W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369., dalej: "p.p.s.a."), który z mocy odesłania z art. 197 § 1 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z takim przypadkiem mamy do czynienia w sprawie, bowiem pomimo prawidłowo wystosowanego do W. M. wezwania, tenże w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego złożonego środka odwoławczego w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego A. M. przez NSA lub sądami administracyjnymi.
Ponownie należy wyjaśnić, że oceny tej nie zmienia argumentacja W. M., który konsekwentnie twierdzi, że to on, a nie syn A. M., jest stroną tego postępowania. O statusie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym decydują przepisy p.p.s.a. Zgodnie z art. 32 tej ustawy, w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W tej sprawie nie może być wątpliwości, że stroną postępowania jest A. M., do niego jest bowiem skierowana decyzja Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] maja 2017 r. Okoliczność, że W. M. reprezentował syna – A. M. przed organem nie czyni go stroną postępowania sądowoadministracyjnego.
Jednocześnie Sąd zauważa, że każde dotychczas wydane postanowienie odrzucające zażalenie W. M. jest ponownie skarżone i w zasadzie oparte na podobnej argumentacji. W. M., pomimo precyzyjnych wezwań, ani razu nie wykonał zarządzenia w zakresie uzupełnienia braków formalnych zażaleń, które umożliwiłoby skuteczne uruchomienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w żądanym przez żalącego zakresie. Efektem powyższego jest stale rosnąca ilość rozstrzygnięć Sądu o odrzuceniu zażaleń, a działanie W. M. zakwalifikować można jako formę nadużycia prawa procesowego, które nie podlega ochronie prawnej.
W podobnej do dotychczas występujących sytuacji, kiedy to W. M. ponawia swoje zarzuty zażaleniowe i nie przyjmuje do wiadomości wyrażanych przez Sąd ocen jego działania, jak też wobec braku aktywności żalącego w uzupełnianiu braków składanych środków odwoławczych, Sąd będzie rozważał pozostawiania składnych pism do akt, bez nadawania im stosownego biegu.
Końcowo Sąd pragnie poinformować żalącego, że z uwagi na typ rozstrzygnięć wydanych w przedmiocie dotychczas złożonych zażaleń, wpisy od tych środków odwoławczych zostaną zwrócone w odrębnym postanowieniu.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.