Uzasadnienie
H. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...],w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 1997 R. oraz za zobowiązania z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów ewidencjonowanych za 1996 r. oraz za odsetki za zwłokę od tych zaległości.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k.7). Powyższe wezwanie, mimo podwójnego awizowania przesyłki w dniach 22 i 30 czerwca 2015 r. nie zostało odebrane przez Skarżącą, dlatego też zostało zwrócone do Sądu. Przyjąć zatem należało, w świetle art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), że doręczenie wezwania nastąpiło z upływem ostatniego dnia od pierwszego awizowania, czyli z dniem 6 lipca 2015 r. Tym samym, siedmiodniowy termin uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 lipca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 215 p.p.s.a. stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie usunęła w zakreślonym terminie opisanego braku formalnego, tj. nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia jej skargi.