Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 listopada 2005 r. Pani J. J. i Pan M. J., powołując się na art. 141§1 Ordynacji podatkowej złożyli ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy o odpowiedzialności J. i M. J. za zaległości podatkowe spółki cywilnej [...] J. i M. J. z tytułu podatku od towarów i usług, za poszczególne miesiące 2002, 2003 i 2004 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. o sygn. [...] i [...].
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., adresowanym do Pani J. J., Dyrektor Izby Skarbowej w B. uznał powyższe ponaglenie za nieuzasadnione.
Od powyższego postanowienia J. J. i M. J. wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc na podstawie art. 53 i 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o jego uchylenie oraz zobowiązanie organów podatkowych do doręczenia w terminie miesiąca decyzji w powyższej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 50§1 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i organizacja społeczna, jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
W przedmiotowej sprawie takiego interesu prawnego nie posiada M. J. Podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane jedynie względem J. J., a zatem jedynie ona, jako strona postępowania mogłaby ewentualnie złożyć skutecznie skargę. Powyższej oceny nie zmienia fakt, iż M. J. wspólnie z J. J. złożyli do organu II instancji ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Podkreślić należy, że względem M. J. toczyło się odrębne postępowanie podatkowe w sprawie jego odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe spółki cywilnej [...] J. i M. J. o sygn. [...], dlatego też postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie nie dotyczy jego interesu prawnego.
Z uwagi, iż posiadanie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi a M. J. takiej legitymacji nie posiada, skarga na mocy art. 58§1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w stosunku od jego osoby podlegała odrzuceniu.
Również w odniesieniu do Pani J. J. skarga podlegała odrzuceniu, z tym, że z innych przyczyn.
Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych uregulowana jest w art. 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, obejmującą między innymi orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty – art. 3§2 pkt. 2 w/w ustawy.
Zaskarżonym przez J. J. postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w B. uznał za nieuzasadnione ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności Pani J. J., jako osoby trzeciej, wspólnika spółki cywilnej [...] J. i M. J. z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002, 2003 i 2004 r. Zaznaczyć należy, że powyższe postanowienie nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jak również nie przysługuje na nie zażalenie. Nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, albowiem jak wynika z treści art. 141 Ordynacji podatkowej ma ono charakter incydentalny i służy ochronie interesu podatnika w razie nieuzasadnionego przedłużania toczącego się postępowania podatkowego. Z uwagi na powyższe należało uznać, że przedmiotowa skarga została złożona w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego.
Końcowo wskazać należy, że na powyższą ocenę nie wpływa błędne pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Stosownie do treści art. 214 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, ale jednocześnie strona z takiej okoliczności nie może odnosić korzyści. Bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia skargi sądowo - administracyjnej od postanowienia dotyczącego ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, zatem przez błędne pouczenie strona nie może nabyć prawa do wniesienia skargi.
Z tych też względów na podstawie art. 58 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30.08.
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Zarządzenie:
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć stronie skarżącej i organowi z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środków zaskarżenia.