Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze, skarżąca I. B. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w kwocie 24.000 zł.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej sytuacja materialna i osobista była, i nadal jest, trudna. W okresie przeprowadzonej kontroli miała poważne problemy rodzinne, które doprowadziły do rozwodu. W 2017 r. wyprowadziła się z córką do W., gdzie podjęła pracę, także miejsce zamieszkania jej syna zostało ustalone przy niej. Syn nie otrzymał jednak promocji do następnej klasy. Obecnie dzieci skarżącej mają 15 lat (córka) i 18 lat (syn), uczą się odpowiednio w gimnazjum i szkole zawodowej.
Skarżąca pracuje jako sprzedawca w sklepie spożywczym, jej wynagrodzenie wynosi 1.600 zł miesięcznie. Otrzymuje też świadczenia wychowawcze 500+ oraz ok. 250 zł z tytułu świadczenia rodzinnego. Od niedawna otrzymuje też alimenty na córkę w kwocie 320 zł miesięcznie. Jednorazowo otrzymała pomoc z MOPS w wysokości 300 zł.
Skarżąca ok. 1.580 zł miesięcznie przeznacza na czynsz najmu mieszkania, spłatę raty pożyczki i media, pozostałą kwotę dochodów przeznacza na utrzymanie siebie i dzieci oraz żywność. Nie jest właścicielką ani współwłaścicielką nieruchomości, nie posiada żadnych cenniejszych ruchomości.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca dodała, że jej sytuacja jest naprawdę trudna, dopiero od niedawna zaczyna prowadzić z dziećmi w miarę ustabilizowane życie. Z uwagi na posiadane kwalifikacje nie jest w stanie zwiększyć swoich możliwości zarobkowych, a z uwagi na duże koszty prowadzenia działalności gospodarczej i sytuację na rynku, ponowne otworzenie sklepu uważa za nieopłacalne i zbyt ryzykowne.
Z uwagi na powyższe, Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na jej obecną sytuację majątkową, w tym dobro jej dzieci i konieczność zapewnienia im zdobycia wykształcenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.
Nałożony na skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna.
W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu, w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej wynosi 24.000 zł. W opinii Sądu kwota do zapłaty wynikająca z zaskarżonej do Sądu decyzji, wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie tego aktu spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci natychmiastowej spłaty zadłużenia, a w konsekwencji braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb skarżącej i jej rodziny. Skarżąca znajduje się w trudnej, wymagającej bieżących środków finansowych sytuacji rodzinnej, samodzielnie prowadzi i utrzymuje gospodarstwo domowe, które tworzy wraz z dwojgiem kontynuujących naukę dzieci (w wieku 15 i 18 lat). Wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącą, w powiązaniu z koniecznością utrzymania całej rodziny uprawdopodobniają, że natychmiastowa spłata kwoty 24.000 zł mogłaby wyrządzić jej trudne do odwrócenia skutki.
W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniające skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.