Uzasadnienie
Skarżący P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za okresy I-III 2013 r. oraz VII-XII 2013 r.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia. Pełnomocnik powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, poprzez możliwą egzekucję należności objętych decyzją, której dotyczył wniosek o przywróceniu terminu oraz na zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków, które mogą być konsekwencją tejże egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest postanowienie o charakterze procesowym (formalnym) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za okresy I-III 2013 r. oraz VII-XII 2013 r.
Zdaniem składu orzekającego wskazane postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, czyli nie jest aktem kwalifikującym się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Jego wejście do obrotu prawnego nie rodzi dla strony skarżącej żadnych skutków (pozytywnych lub negatywnych) w sferze jej sytuacji materialnoprawnej (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2009 r., I OZ 1075/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji