Uzasadnienie
Spółka P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] października 2010 r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zmiany umowy spółki. Pełnomocnik Spółki zarzucił wymienionej decyzji naruszenie m.in. art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L z 28 października 1969 r. Nr 249, s.
25) poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że z przepisu tego nie wynika zwolnienie z opodatkowania czynności podwyższenia kapitału zakładowego spółki poprzez wniesienie aportem przedsiębiorstwa oraz uznanie, że przepisy ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007 r., Nr 68, poz. 450 ze zm.) skutkujące opodatkowaniem tego typu czynności nie są sprzeczne z Dyrektywą nr 69/335/EWG. W ocenie Spółki zwolnienie wskazane w art. 7 ust. 1 Dyrektywy co do zasady powinno obowiązywać w prawie polskim od 1 maja 2004 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej nie zgodził się ze Spółką, iż przepisy krajowe, na podstawie których płatnik pobrał podatek od dokonanej umowy zmiany spółki są niezgodne Dyrektywą Rady nr 69/335/EWG. Organ stwierdził, że w przypadku Polski, która przystąpiła do Wspólnoty Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r., wobec braku postanowień wprowadzających odstępstwa w trakcie przystąpienia tego państwa lub w innym akcie prawa wspólnotowego, art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG musi być interpretowany w ten sposób, że przewidziane w nim obowiązkowe zwolnienie dotyczy wszystkich czynności objętych zakresem zastosowania tej Dyrektywy, które w dniu 1 lipca 1984 r., były w Polsce - na gruncie obowiązującego na ten dzień prawa krajowego, zwolnione z podatku kapitałowego lub były opodatkowane tym podatkiem według stawki obniżonej wynoszącej 0,5 % lub niższej. A zatem istotne znaczenie ma krajowa regulacja prawna w tym zakresie na dzień 1 lipca 1984 r.
Zauważenia wymaga, że postanowieniem z 26 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 2130/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
- 1) Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2) W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze Dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że orzeczenie, które zapadnie przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości na skutek pytania prejudycjalnego skierowanego przez NSA w przywołanej sprawie, będzie miało wpływ na postępowanie prowadzone w przedmiotowej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku. Zarzuty zawarte w skardze związane są bowiem z wątpliwościami, które skłoniły NSA do wystąpienia z takim pytaniem prejudycjalnym, a dotyczącymi m.in. wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG.
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawiesił postępowanie sądowe w sprawie.