Uzasadnienie
Pan C. Ś. złożył w dniu [...] maja 2015 r. wniosek o przyznanie płatności na rok 2015 w którym nie wskazał żadnych działek do tego przyznania. Organ w dniu [...] czerwca 2015 r. wystosował do Skarżącego wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku. Dnia [...] listopada 2015 r. Skarżący złożył pismo zawierające prośbę o rozpatrzenie wniosku. Po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 Pana C. Ś. w dniu [...].04.2016r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015, w której odmówił Panu C. Ś. przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Od decyzji, Pan C. S. złożył odwołanie do Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. po rozpatrzeniu odwołania Pana C. S. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr [...] z dnia [...].04.2016r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, podając w uzasadnieniu wydanej w tej sprawie decyzji prawne i faktyczne motywy swojego stanowiska.
Decyzja została skutecznie doręczona w dniu [...].06.2016r. Na tę ostateczną decyzję Pan C. S. złożył [...].07.2016r. (data nadania) za pośrednictwem P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Z treści skargi wynika, że Pan C. S. czuje się poszkodowany i niezadowolony z treści decyzji. Zarzuca również nierozpatrzenie przez organy ARiMR pisma z dnia [...].11.2015r. zatytułowanego "odwołanie i sprostowanie". Wskazuje, żeby Sąd odsłuchał rozmowy telefoniczne z organem, które Skarżący przeprowadzał w zakresie jego wniosku.
W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.
Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi.
Zasady przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zostały uregulowane, między innymi w niżej wymienionych aktach prawnych:
- – ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., póz. 1551);
- – rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, (Dz. U. z 2015 r., póz. 351, ze zm.);
- – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.
Nie ulega wątpliwości, co wynika z powołanych aktów prawnych i znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż podstawą do przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest prawidłowo wypełniony wniosek. Jedynie taki wniosek wszczyna postępowanie w sprawie przyznania płatności obszarowych. Skoro rolnik ma zamiar skorzystać z przywileju finansowego w postaci płatności obszarowych to jego obowiązkiem jest sporządzenie prawidłowego wniosku zawierającego wszelkie dane umożliwiające precyzyjne ustalenie, czy jest on podmiotem spełniającym przesłanki ustawowe. Z tej racji, iż płatności te przyznawane są corocznie, istnieje wymóg składania w każdym roku od 15 marca do 15 maja prawidłowo wypełnionych wniosków. W 2015 roku na podstawie art. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U z 2015 poz. 653), wskazany termin został wydłużony do 15 czerwca.
Podkreślić należy, iż mimo licznych nieprawidłowości w wypełnieniu wniosku organ I instancji przyjął rozwiązanie korzystne dla Skarżącego, iż brak podania działek rolnych we wniosku (tabela VIII) oraz powierzchni gruntów ornych na poszczególnych działkach ewidencyjnych (tabela VII, kolumna 10) stanowi brak formalny. W konsekwencji organ I instancji wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia braków formalnych wniosku. Z prawa tego Skarżący nie skorzystał i nie uzupełnił tych braków. Sąd podkreśla, że faktycznie tego typu braki nie są formalnymi i powinny w istocie skutkować wydaniem decyzji odmownej bez wzywania Skarżącego.
W ocenie Sądu w przypadku umożliwienia Skarżącemu uzupełnienia wniosku po wyznaczonym, ustawowym terminie, wbrew obowiązującym przepisom, potraktowano by Skarżącego w sposób odmienny aniżeli innych wnioskodawców, wobec czego w sprawie doszłoby do naruszenia wyrażonej w art. 8 Kpa zasady pogłębiania zaufania do organów państwa. Organ zatem nie miał możliwości dalszego wzywania do uzupełnienia wniosku.
Za niezasadny należy uznać zarzut przedstawiony przez Skarżącego dotyczący nierozpatrzenia przez organy ARiMR pisma z dnia [...].11.2015r., złożonego do Biura Powiatowego w B. Przedmiotowe pismo zostało złożone w toku postępowania, zatem zostało uznane jako pismo w sprawie i rozpatrzone przy wydaniu decyzji, zarówno przez Organ I instancji (strona 1 decyzji) jak i organ II instancji (strona 8 decyzji). Organ postąpił zatem prawidłowo.
Podkreślić należy, że to na Skarżącym spoczywał obowiązek dostarczenia kompletnego wniosku wraz z wykazem działek i ich powierzchni. Organ nie jest zobowiązany do samodzielnego wyszukiwania działek i określania powierzchni osób składających wniosek. W przedmiotowej sprawie Skarżący nie dopełnił swoich obowiązków, co w konsekwencji musiało skutkować odmową przyznania płatności.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.