Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał J. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego A. D. (k. 20).
Doradca podatkowy A. D. brał udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu z dnia 11 stycznia 2017 r. odrzucającego skargę J. G., wnosząc również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zgodnie ze złożonym spisem kosztów, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w jakiejkolwiek części (k. 43 - 44 i k. 47).
Wyszczególnione koszty obejmują: opłatę za czynności doradcy podatkowego – 295,20 zł oraz koszty przejazdu (zapoznanie się z aktami sprawy) samochodem osobowym o pojemności silnika 1984 cm³ na trasie Ł. – B. (w dwie strony) tj. łącznie 164 km w wysokości 137,07 zł, powiększone o kwotę podatku VAT (k. 44). Dodatkowo pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 47).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Kwotę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.
Dodatkowo doradca podatkowy A. D. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 48 – 50). Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego..., wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeśli sprawę prowadził ten sam doradca podatkowy wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, nie mniej jednak niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w ust. 1 pkt 2 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w rezultacie stanowi o kwocie w wysokości 147,60 zł.
Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia doliczone zostaje 137,07 zł tytułem dojazdu pełnomocnika z Ł. do B. (w dwie strony).
Doradca podatkowy A. D. odbył podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie B. – Ł. (w dwie strony) tj. przejechał łącznie 164 km, zapoznał się z aktami sprawy dnia 21 listopada 2016 r. (k. 23).
Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 ze zm.), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 164 km obliczone przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 137,07 zł.
Powyższe koszty tj. koszty dojazdu uznano ze niezbędne i udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. § 4 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego... stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Do kosztów tych nie dolicza się podatku VAT o czym stanowi § 2 ust. 3 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Zgodnie bowiem z treścią wskazanych przepisów podwyższenie wynagrodzenia doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu o podatek VAT dotyczy jedynie czynności wskazanych w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego..., nie obejmuje natomiast niezbędnych udokumentowanych wydatków doradcy podatkowego (§ 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia).
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że łączna kwota 579,87 zł wynagrodzenia (wraz z ze zwrotem niezbędnych i udokumentowanych wydatków) jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, § 2 ust. 3 oraz § 4 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego..., orzeczono jak w sentencji.