Uzasadnienie
W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2017 r., wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, skarżący Z. G. wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że istnieje ryzyko utraty płynności finansowej i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania decyzji, co może prowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla jego rodziny. W uzupełnieniu wniosku skarżący podniósł, że jego rachunek bankowy został zajęty przez ZUS. Ponadto toczą się wobec niego postępowania egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. Skarżący ma także zaległości w sprawie egzekucyjnej na kwotę 48.778,77 zł. W innej sprawie egzekucyjnej kwota zadłużenia wynosi 26.775,46 zł. Skarżący ma zawarte umowy pożyczek, które stara się regularnie spłacać.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uczyniła tego w sposób uzasadniający objęcie ochroną tymczasową.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. np. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14).
Skarżący nie przedstawił aktualnych danych o swoim stanie majątkowym. Poza gołosłownym twierdzeniami o złej sytuacji majątkowej oraz toczącymi się wobec niego postępowaniami egzekucyjnymi, czy też o konieczności spłacania pożyczek, skarżący nie przedstawił żadnej dokumentacji świadczącej, że zastosowanie w tej sprawie ochrony tymczasowej jest uzasadnione i konieczne. Brak dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową skarżącego uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku.
Sąd pragnie wyjaśnić, że przymusowa realizacja publicznoprawnych zobowiązań pieniężnych ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, co samo w sobie nie może stanowić argumentu do wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto, nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem.
Dlatego też Sąd za zasadne uznał odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.