Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], pełnomocnik A. Ś. wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że wysokość opłaty od skargi na ww. decyzję wraz z nałożoną do zapłaty na rzecz ARiMR kwotą 62.685,47 zł powoduje, że skarżący nie jest ich w stanie ponieść bez utraty płynności finansowej i zaburzenia działalności rolniczej. Działalność rolnicza prowadzona przez skarżącego wiąże się ze znacznymi obciążeniami finansowymi (bieżąca realizacji zabiegów agrotechnicznych i koszeń na użytkowanych terenach, hodowla koni, przygotowanie dokumentacji przyrodniczej, ekspertyzy i obsługi wniosków).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uczyniła tego w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową.
Strona twierdzi, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej i zaburzenie jej działalności rolniczej. Zweryfikowanie przez Sąd, czy wykonanie decyzji spowoduje takie skutki, musi się jednak odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, w tym przede wszystkim informacji wskazujących na rozmiar prowadzonej działalności rolniczej, wysokości uzyskiwanych dochodów i struktury ponoszonych wydatków. Nie jest wystarczające ogólnikowe wskazanie, że działalność rolnicza prowadzona przez skarżącego wiąże się ze znacznymi obciążeniami finansowymi. Sąd nie ma wiedzy, jak kształtuje się sytuacja finansowa strony. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Dodatkowo Sąd zauważa, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji dotyczy aktów, które nie zostały jeszcze wykonane. W sytuacji gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy (zob. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2004 r. OZ 26/04, przytoczone w Komentarzu J. P. Tarno do art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis 2011, jak też np. postanowienia NSA dnia 29 kwietnia 2015 r. I OZ 374/15 i z dnia 8 lutego 2013 r. II FZ 1039/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z dołączonej do skargi kserokopii pisma Prezesa ARiMR z dnia [...] czerwca 2016 r. wynika, że kwota 62.685,47 wynikająca z zaskarżonej decyzji została potrącona z zobowiązania Agencji wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., przyznającej skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na 2015 r. w kwocie 90.156,50 zł. Jeżeli zatem doszło do wykonania w ten sposób zaskarżonej w tej sprawie decyzji, to wniosek strony o zastosowanie ochrony tymczasowej należy uznać jako bezprzedmiotowy.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.