Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał G. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienia adwokata. Stosownie do powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła adwokata T. M. (k. 70).
Adwokat T. M. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oświadczając, że koszty tego zastępstwa nie zostały opłacone w całości, ani w żadnej części. Do akt sprawy przedłożył jednocześnie opinię (k.140-142). Adwokat był wyznaczony w toku postępowania przed sądem I instancji, ale poza zapoznaniem się z aktami sprawy nie dokonał żadnej czynności procesowej w postępowaniu przed sądem I instancji.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1 (tj. w sprawie niniejszej 240 zł), nie mniej niż 120 zł. Wprawdzie nie dokonał on żadnej czynności procesowej w toku postępowania przed sądem I instancji, ale był wyznaczony do jej prowadzenia. Tym samym złożenie przez niego opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało potraktować jak czynność dokonaną przez adwokata, który prowadził sprawę w I instancji.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 120 zł jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 147,60 zł.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.