Uzasadnienie
Wspólnota Gruntowa Wsi S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] maja 2015 r. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2014.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2015 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS, statut lub inny dokument). Zarządzenie doręczono w dniu 13 sierpnia 2015r. (k. 14).
Strona skarżąca uiściła wpis, nadesłała statut oraz skargę podpisaną przez przewodniczącego Wspólnoty, pana W. P. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2015 r. strona Skarżąca została ponownie wezwana do podpisania skargi, w sposób określony w § 15 ust. 2 pkt 1 w zw. z §13 ust. 2 statutu, tj. przez zarząd Spółki.
W odpowiedzi na to wezwanie strona skarżąca nadesłała skargę, która nie została podpisana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) – w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia.
Spółka została prawidłowo wezwana do usunięcia braków skargi. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie powyższy obowiązek został spełniony nieprawidłowo. Zarząd Spółki podpisał jedynie pismo przewodnie, w którym wskazał, że przesyła on podpisaną skargę, jednak nadesłana do Sądu skarga nie została podpisana przez ten organ.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
Odrzucenie skargi skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez Skarżącą wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.