Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], w którym obciążono "A" s.c. F.H.U.P. Export-Import J. S., K. Ż., H. Ż., kosztami postępowania podatkowego, na które składają się koszty sporządzenia wyceny nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. samochodu osobowego marki [...].
Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] marca 2015 r. wspólnik Spółki złożył deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego (AKC-U) dotyczącą ww. samochodu osobowego, w której zadeklarował podstawę opodatkowania w kwocie 31.297 złotych i podatek akcyzowy w kwocie 5.821 zł obliczony zgodnie ze stawką podatku 18,6%. W wyniku przeprowadzenia czynności sprawdzających, stwierdzono, że cena zakupu zgłoszonego pojazdu, i będąca jej konsekwencją podstawa opodatkowania znacznie odbiega bez uzasadnionej przyczyny od średniej wartości rynkowej tego samochodu (art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym).
W trakcie prowadzonego postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. powołał w charakterze biegłego W. T. - certyfikowanego rzeczoznawcę z zakresu Techniki samochodowej i ruchu drogowego. Rzeczoznawca sporządził [...] sierpnia 2015 r. wycenę pojazdu w stanie, w jakim znajdował się pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego tj. w lutym 2015 r. Z tytułu wykonania ekspertyzy, biegły wystawił fakturę na kwotę 300,00 zł. Niniejsza opinia została przyjęta, jako dowód w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgodnie z art. 104 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33% od zadeklarowanej podstawy opodatkowania, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi podatnik. W złożonej deklaracji podatnik określił podstawę opodatkowania na poziomie 31.297 zł, natomiast podstawa opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego wyniosła 59.450 zł. Porównanie tych wartości doprowadziło do ustalenia, iż podstawa opodatkowania zadeklarowana przez podatnika jest o 90% niższa od określonej w oparciu o wycenę biegłego rzeczoznawcy. Zatem bezsprzecznie zachodzi podstawa do obciążenia podatnika kosztami opinii biegłego, o której mowa w wyżej cytowanym przepisie.
Końcowo organ podniósł, że ustalenie średniej wartości rynkowej pojazdu będącego przedmiotem postępowania lub ocena rynku zakupu, może być przedmiotem kontroli wyłącznie w sprawie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, nie zaś w postępowaniu wpadkowym, dotyczącym obciążenia podatnika kosztami sporządzenia opinii biegłego.
W skardze złożonej do Sądu strona zarzuciła naruszenie art.122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i rozstrzygnięcie na podstawie niepełnego materiału dowodowego.
Zdaniem autora skargi rzeczoznawca nie rozkodował auta co doprowadziło do określenia wartości auta nie z daty produkcji, a z rocznika modelowego o jeden rok młodszego. Ponadto, rzeczoznawca nie widział auta a z opinii wynika, że jest przybliżona oceną wartości. Cena auta zgłoszona przez spółkę była adekwatna do rynku USA.
Strona wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej jako "p.p.s.a." - stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Oceniając zaskarżone postanowienie organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność obciążenia strony skarżącej kosztami postępowania wynikającymi z powołania przez organ podatkowy biegłego rzeczoznawcy celem ustalenia wartości pojazdu [...] w stanie, w jakim znajdował się w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, tj. w lutym 2015 r.
W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada ponoszenia kosztów postępowania przez Skarb Państwa bądź przez jednostki samorządu terytorialnego. Wynika ona z art. 264 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (dalej O.p.). Przepisy wprowadzają jednak wyjątki związane z obciążaniem kosztami strony. Ponieważ oznacza to wyłom od reguły, musi bezpośrednio wynikać z konkretnego przepisu.
Zgodnie z art. 267§1 pkt 4 O.p. organ podatkowy ustala, w drodze postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona oraz termin i sposób ich uiszczenia.
Stosownie do treści art. 104 ust. 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej 33% od zadeklarowanej podstawy opodatkowania koszty opinii biegłego ponosi podatnik. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z sytuacją przewidzianą w zacytowanym przepisie. Skarżąca Spółka złożyła deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego dotyczącą pojazdu osobowego marki [...] i zadeklarowała podstawę opodatkowania w kwocie 31297 zł. Organ – w oparciu o wyniki czynności sprawdzających – ustalił, iż cena zakupu zgłoszonego pojazdu, a tym samym podstawa opodatkowania, znacznie odbiega (bez uzasadnionej przyczyny) od średniej wartości rynkowej tego samochodu. Dopuszczony przez organ dowód z opinii biegłego rzeczoznawcy pozwolił organowi na ustalenie średniej rynkowej wartości pojazdu i po porównaniu cen (deklarowanej z ustaloną przez biegłego) wysnucie wniosku, iż podstawa opodatkowania zadeklarowana przez Spółkę jest o 90% niższa od określonej w wycenie rzeczoznawcy.
Sąd zauważa, iż obowiązujące od 1 stycznia 2003 r. brzmienie art. 269 O.p. daje organom możliwość rozstrzygania o wysokości kosztów, które strona obowiązana jest ponieść w każdym stadium postępowania. Wydane na tej podstawie postanowienie o kosztach postępowania jest odrębnym aktem administracyjnym, dotyczącym kwestii incydentalnej, niezwiązanej z istotą sprawy lecz z czynnościami postępowania (wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2000 r. IIISA 1484/99). Oznacza to, że w tym incydentalnym, wpadkowym postępowaniu ograniczonym do kosztów postępowania (wysokości i zasady ponoszenia) nie bada się merytorycznych zarzutów związanych z opinią biegłego.
Zatem twierdzenia skarżącego dotyczące braku rozkodowania numeru WIN pojazdu, czy też braku dokonania oględzin pojazdu są argumentami, które winny być podniesione w postępowaniu zmierzającym do określenia zobowiązania podatkowego. Podobnie Sąd ocenia zarzuty dotyczące cen rynkowych spornego pojazdu, jako zgłoszone w niewłaściwym postępowaniu.
Reasumując Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących uwzględnieniem skargi. Kwestię zupełności zebranego materiału dowodowego, jak też merytorycznej oceny opinii biegłego pozostawił do me4rytorycznej oceny w odrębnym postępowaniu.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji, działając w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).-