Uzasadnienie
K. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 24). Skarżący podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną i samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe. Jedyny jego dochód stanowi renta inwalidzka w wysokości 1135,44 zł brutto. Wnioskodawca poza mieszkaniem o powierzchni [...] m2 nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż koszty leczenia chorób oraz schorzeń nabytych w trakcie wykonywania pracy, znacznie przekraczają uzyskiwane dochody. Powyższe skutkowało zaciągnięciem pożyczki w banku, z miesięczną ratą 459 zł (k. 23-24).
W konkluzji skarżący wywiódł, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie. Do akt sprawy K. S. dołączył kopie dokumentów tj. orzeczenia lekarza orzecznika ZUS w zakresie stwierdzenia niezdolności do pracy i orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (k. 25), odcinek renty (k. 29), zaświadczenia lekarskiego potwierdzające jego stan zdrowia (k.
- 29) oraz potwierdzenie wpłaty raty kredytu (k. 30).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna K. S. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe. Jedynym jego dochodem jest renta z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 963,25 zł netto (k. 29). Wnioskodawca poza niewielkim mieszkaniem nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód nie wystarcza mu nawet na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz kosztów leczenia.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.