Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Gospodarstwa E. Spółki z o.o. Spółki komandytowej w B. (dalej: Spółka) na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Sąd uznał, że Spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki wniósł zażalenie wskazując, że uiścił wpis z zachowaniem ustawowego terminu tj. 11 września 2015 r., tyle że w tytule operacji bankowej omyłkowo wskazano nazwisko innego klienta pełnomocnika, tj. C. L. oraz błędny numer skarżonej decyzji. Dane te jako domyślne zostały wstawione przez system bankowości elektronicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Jak wynika z poczynionych ustaleń, pełnomocnik Spółki w wyznaczonym terminie, tj. w dniu 11 września 2015 r. uiścił wpis w wymaganej wysokości. Wprawdzie w tytule przelewu wskazano, że jest to opłata sądowa od skargi C. L. i nieprawidłowy numer skarżonej decyzji, to jednak data wpłaty oraz zgodność wpłaconej kwoty z tą, która wynikała z zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wskazują jednoznacznie, że wpis został uiszczony w sprawie niniejszej (I SA/Bk 955/15). Dodatkowo pełnomocnik wyjaśnił, że obecnie przed tut. Sądem nie toczy się żadna sprawa ze skargi C. L. oraz wykazał, że w jego sprawie, która wcześniej toczyła się przed tut. Sądem, wysokość wpisu była inna.
Mając na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Uznanie natomiast zażalenia za oczywiście uzasadnione oznacza brak podstaw do uiszczenia opłaty i obligowało Sąd – w myśl art. 225 p.p.s.a. - do zwrotu uiszczonego wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, o czym orzeczono w pkt. 2 sentencji postanowienia.