Uzasadnienie
O. S.A. w W. (dalej powoływana także jako Spółka), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) czerwca 2015 r., Nr (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w trakcie postępowania egzekucyjnego. Powyższa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 13 sierpnia 2015 r. (k. 9 akt), zaś wpłynęła do organu w dniu 17 sierpnia 2015 r. (k. 2 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga Spółki, jako złożona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.), w stanie prawnym obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Skarżąca Spółka wywiodła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) czerwca 2015 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w trakcie postępowania egzekucyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle aktualnego brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. skarga na tego rodzaju postanowienia nie przysługuje.
Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działalność, bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania są przedmiotem skargi – zob. R.Hauser, Komentarz do p.p.s.a., Wydawnictwo Beck 2015 r., wersja elektroniczna Legalis, czy też postanowienia NSA z 16 lipca 2013 r., II FSK 1775/13, z 29 maja 2015 r., I OZ 544/15.
Wskazać należy, że skarżąca Spółka skargę nadała w placówce pocztowej w dniu 13 sierpnia 2015 r., jednakże wpłynęła ona do organu dopiero w dniu 17 sierpnia 2015 r., a zatem pod rządami obecnie obowiązujących przepisów. Na dzień 17 sierpnia 2015 r. sąd administracyjny nie posiadał już kompetencji do rozpoznania sprawy złożonej w niniejszej sprawie, a zatem przyjąć należało, że skarga powinna zostać odrzucona. Zaznaczyć należy, że sama okoliczność zachowania terminu do wniesienia skargi (nadanie jej w placówce pocztowej w dniu 13 sierpnia 2015 r.) nie mogła wpłynąć na ocenę dopuszczalności skargi, bowiem czym innym jest zachowanie terminu do dokonania określonej czynność procesowej, a czym innym ocena dopuszczalności skargi, w świetle obowiązujących przepisów, w szczególności art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.