Uzasadnienie
W dniu [...] Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą spółce "A" kwotę wynikającą z długu celnego oraz decyzję nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym.
Od decyzji, której przedmiotem było określenie kwoty długu celnego wspólnicy spółki cywilnej – A.W.P. i I.B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwestionując fakt uznania spółki za dłużnika celnego.
W następstwie rozpoznania sprawy, wyrokiem z dnia [...], wydanym w sprawie o sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę uznając trafność stanowiska zaprezentowanego przez organ odwoławczy. Wyrok ten jest nieprawomocny.
Pismem z dnia 4 stycznia 2008 r. "A" s.c. A.W.P., I.B. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że niezasadnie została uznana za dłużnika celnego, a w konsekwencji decyzja o jej obciążeniu podatkiem akcyzowym nie powinna zostać wydana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z treści art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2004 r., Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) – dalej zwana Ustawą, podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu. Jak natomiast stanowi art. 4 ust. 1 pkt 4 opodatkowaniu akcyzą podlega eksport i import wyrobów akcyzowych. W przypadku importu wyrobów akcyzowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem powstania długu celnego (art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym).
Zgodnie z przepisami (art. 201-205) Rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny – dalej zwany WKC dług celny powstaje z chwilą:
- 1) przyjęcia zgłoszenia celnego w przypadku:
- a) dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym lub
- b) objęcia takiego towaru procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności przywozowych,
- 2) nielegalnego wprowadzenia towaru w przypadku:
- a) nielegalnego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty towaru podlegającego należnościom przywozowym lub
- b) nielegalnego wprowadzenia na inną część obszaru celnego Wspólnoty takiego towaru umieszczonego w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym,
- 3) usunięcia towaru spod dozoru celnego w przypadku niezgodnego z prawem usunięcia spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom przywozowym,
- 4) zaprzestania spełniania obowiązku, którego niewykonanie powoduje powstanie długu celnego, bądź w chwili objęcia towaru odpowiednią procedurą, jeżeli zostało później stwierdzone, że nie dopełniono jednego z warunków wymaganych dla objęcia towaru tą procedurą bądź dla zastosowania obniżonych lub zerowych stawek należności przywozowych ze względu na przeznaczenie tego towaru w przypadku:
- a) niewykonania jednego z obowiązków wynikających z czasowego składowania towaru podlegającego należnościom przywozowym lub ze stosowania procedury celnej, którą został objęty ten towar, lub
- b) niedopełnienia jednego z warunków wymaganych do objęcia towaru procedurą lub zastosowania obniżonych bądź zerowych stawek należności przywozowych ze względu na przeznaczenie towaru, chyba że zostanie potwierdzone, iż uchybienia te nie miały istotnego znaczenia dla prawidłowego przeprowadzenia składowania czasowego lub odpowiedniej procedury celnej.
W rezultacie, jeżeli podmiot dokona jednej z określonych powyżej czynności w stosunku do wyrobu akcyzowego, powstaje dług celny, podmiot zobowiązany do jego zapłaty uznany zostaje za dłużnika celnego (art. 4 pkt 12 WKC), a w konsekwencji powstaje obowiązek w podatku akcyzowym.
Za takiego dłużnika, na mocy art. 205 ust. 3 WKC organy celne uznały spółkę "A". Stanowisko to zostało również zaaprobowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt [...], natomiast w rozpoznawanej sprawie organy podatkowe określiły spółce "A" wysokość podatku akcyzowego, a podstawą takiej decyzji było uprzednie uznanie tej spółki za dłużnika celnego.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania do czasu uprawomocnienia się wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt [...], z uwagi na prejudycjalność tego rozstrzygnięcia. Zwrócenia uwagi wymaga bowiem, że pomiędzy obiema sprawami istnieje zależność tego rodzaju, iż w przypadku uznania, że zobowiązanym do pokrycia długu celnego był inny podmiot niż skarżąca spółka, nie istniałyby podstawy do określenia spółce "A" wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym, albowiem spółka ta nie byłaby podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy. Przedwczesne byłoby więc w chwili obecnej orzekanie o słuszności rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej bez uprzedniego ustalenia, czy spółka "A" prawidłowo została uznana za dłużnika celnego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.