Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 lutego 2015 r., którym odmówiono zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego wobec S.S. w sprawie rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst. jedn. Dz.U. z 2010 r., nr 51, poz. 307 ze zm.).
S.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, w której powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zawarł wniosek o "zabezpieczenie rozpoznania niniejszej skargi poprzez zawieszenie postępowania prowadzonego przed Urzędem Skarbowym[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wynikająca z art. 61 § 3 powołanej ustawy możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ze swej istoty może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania. Zaskarżone w sprawie postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania, nie podlega wykonaniu. Jako postanowienie odmawiające nie nadaje się do egzekucji, a zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie jego wykonania jest bezpodstawny.
Sąd nie ma natomiast kompetencji do zawieszenia postępowania podatkowego, do czego zmierza wniosek skarżącego. Skarżący błędnie utożsamia zawieszenie postępowania podatkowego ze wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Wskazać trzeba, że każda z tych instytucji prawnych ma inne przesłanki jej zastosowania i służy innemu celowi. Ich konsekwencje rozciągają się na odmiennych płaszczyznach, a zatem nie pozostają ze sobą w kolizji. Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 i 4 p.p.s.a. i obejmuje sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej, poprzez orzekanie w sprawach skarg na ściśle wymienione akty. Legalność odmowy zawieszenia postępowania będzie przedmiotem rozstrzygnięcia skargi, natomiast żądanie to nie może być rozpatrywane na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.