Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W. K. na postanowienie tut. Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych zażalenia.
Pismem z dnia 2 listopada 2015 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienia a także wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 6 sierpnia 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pan W. K. wskazał na znaczną odległość pomiędzy miejscem zamieszkania skarżącego a siedzibą Sądu i na generowane w związku z tym koszty dojazdu, na ponoszenie których strony nie stać. Do wniosku dołączył odpis zażalenia z dnia 6 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – określanej dalej jako "p.p.s.a." - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do brzmienia przepisu art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.
Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).
W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego przyczyny uchybienia nie mogą być uznane za wyłączające winę w uchybieniu. Przy ocenie istnienia winy strony należy wziąć pod uwagę czynnik należytej staranności, którą winna zachować strona należycie dbająca o swoje interesy. Badając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarżący takiej staranności nie dochował. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z powyższego przepisu wynika, że nie ma konieczności osobistego złożenia pisma stanowiącego usunięcie braków zażalenia w siedzibie Sądu, pismo takie może być złożone za pośrednictwem poczty.
W związku z powyższym uznać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.