Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku E. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę i wywołać trudne od odwrócenia skutki. Łączna kwota zaległości podatkowej jest wysoka, a konieczność natychmiastowego wykonania decyzji spowoduje ograniczenie przeprowadzanych transakcji, negatywną ocenę zdolności finansowych strony przez kontrahentów, zaciągnięcie zobowiązań, a nawet konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec spółki prowadzonych jest wiele postępowań w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2009, 2010 i 2011 r. Sytuacja finansowa przedsiębiorstwa nie stwarza możliwości natychmiastowego wykonania określonych zobowiązań.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270– zwanej dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący szczegółowo uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, wskazując wpływ ewentualnego uiszczenia należności spornych na płynność finansową niezbędną do prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący wykazał, że kwota zobowiązań podatkowych uprawdopodobnia niekorzystny wpływ na sytuację finansową i może wywołać trudne do odwrócenia skutki.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.