Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 141 i art. 144 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej jako "k.p.a.") oraz art. 17 §1 oraz art. 18 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej "u.p.e.a."), stwierdził, że zażalenie M.A. zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w dniu [...] 2018 r. wydał trzy postanowienia w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W piśmie z dnia 21 czerwca 2018 r. M.A. wskazał, m.in., że wnosi zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia egzekucji z nieruchomości.
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego pismem z dnia 19 lipca 2019 r. wezwał stronę w terminie 7 dni do sprecyzowania treści żądania.
W piśmie z dnia 2 sierpnia 2018 r. strona wskazała, że pismo z dnia 21 czerwca stanowi m.in. zażalenie na postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku strony.
Postanowieniem z dnia [...] 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zaskarżone postanowienia o nr [...] zostały doręczone stronie dnia 8 czerwca 2018 r. Dowodem powyższego jest znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru, które jest dokumentem urzędowym. Dokument taki korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Analiza dowodu doręczenia przesyłki nr [...], zawierającej postanowienia organu I instancji wskazuje, że została ona wysłana na adres wskazany przez stronę w piśmie z dnia 4 kwietnia 2018 r., wniesionym do Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego, jako adres do korespondencji, tj. [...], skrytka pocztowa nr [...]. Dowodem doręczenia przedmiotowych postanowień jest znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, zgodnie z którym w dniu 8 czerwca 2018 r. strona osobiście pokwitowała jej odbiór. Dokument ten nie zawiera braków wskazujących na nieprawidłowości w jej doręczeniu.
Organ mając na uwadze zapisy art. 17 § 1 u.p.e.a. oraz pouczenia zawartego w zaskarżonych postanowieniach wskazał, że siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 9 czerwca 2018 r. i upłynął w dniu 15 czerwca 2018 r. Zaś przesyłkę zawierającą zażalenie na postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego strona nadała w dniu 22 czerwca 2018 r., czyli 7 dni po terminie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie w całości ww. postanowienia, dopuszczenia zażalenia skarżącego i nakazanie organowi odwoławczemu jego rozpoznanie oraz uznanie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego jako właściwego do dalszego prowadzenia egzekucji z nieruchomości. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu w sprawie z akt nadzoru nad egzekucją z nieruchomości należącej do skarżącego prowadzoną przez Sąd Rejonowy [...] IX Wydział Cywilny pod sygn. akt: [...] na okoliczność prowadzonej egzekucji z nieruchomości oraz dowodu w sprawie z akt egzekucji prowadzonej z nieruchomości skarżącego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym pod sygn. akt: [...] na okoliczności zasadności prowadzenia egzekucji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego za pośrednictwem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna, dlatego podlega oddaleniu.
Kwestia sporna dotyczy rozstrzygnięcia, czy skarżący złożył zażalenie z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Na wstępie należy wyjaśnić, że organ w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia zażalenia – jest zachowanie ustawowego terminu. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, co oznacza, że sprawa nie będzie podlegała ponownej merytorycznej ocenie przez organ odwoławczy.
Należy również wskazać, że w przypadku skargi na postanowienia dotyczące uchybienia terminu, kontrola sądu ogranicza się jedynie do ustaleń co do tego, czy zażalenie zostało wniesione w terminie, a zatem czy organ miał podstawy do orzeczenia o przekroczeniu przez stronę terminu.
Zasygnalizowania wymaga, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia zażalenia nie zależy od uznania organu, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Zatem każde przekroczenie terminu zobowiązuje organ do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. W postępowaniu w tym przedmiocie, organ zobowiązany jest określić dwie daty: datę doręczenia postanowienia i datę upływu terminu do złożenia zażalenia.
Stosownie do treści art. 17 § 1 u.p.e.a o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
Z powyższego przepisu wynika, że strona ma możliwość skutecznego złożenia zażalenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.
Odnosząc powyższe uwagi do stanu niniejszej sprawy należy wskazać, że z akt wynika, iż postanowienia organu egzekucyjnego zawierały pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Strona zaś w skardze nie zawarła jakiejkolwiek argumentacji, z której wynikłoby, że wystąpiły jakieś nieprawidłowości przy doręczeniu ww. postanowień. Sąd analizując dowody zgromadzone w aktach sprawy również nie stwierdził jakichkolwiek nieprawidłowości w powyższym zakresie.
Organ w oparciu o znajdujący się w aktach sprawcy dowód doręczenia przesyłki prawidłowo ustalił datę doręczenia postanowień. Analiza dowodu doręczenia przesyłki nr [...] wskazuje, że została ona wysłana na adres korespondencyjny wskazany przez stronę w piśmie z dnia 4 kwietnia 2018 r. ([...], skrytka pocztowa nr [...]) i doręczona osobiście skarżącemu w dniu 8 czerwca 2018 r., co zostało potwierdzone stosownym podpisem. Przy czym dokument ten nie zawiera braków, które wskazywałyby na jakiekolwiek nieprawidłowości przy doręczeniu. Podkreślenia wymaga, że zwrotne poświadczenie odbioru jest dokumentem urzędowym, który z mocy art. 76 § 1 k.p.a. korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zatem organ słusznie posłużył się nim do określenia daty odbioru postanowień.
Uwzględniając wynikający z art. 17 § 1 u.p.e.a. ustawowy termin do wniesienia zażalenia – 7 dni od daty doręczenia przesyłki – należało przyjąć, że termin do wniesienia zażalenia zaczął biec od dnia 9 czerwca 2018 r. i upływał w dniu 15 czerwca 2018 r. Tymczasem skarżący zażalenie nadał w dniu 22 czerwca 2018 r., czyli z uchybieniem ww. terminu.
Z uwagi na powyższe – przekroczenie terminu - organ prawidłowo stwierdzi, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu i zastosował art. 134 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Końcowo sąd zauważa, że w niniejszej sprawie kontroli sądu podlegała jedynie kwestia ustalenia czy strona złożyła zażalenie w terminie, zatem nie było podstaw do przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów na okoliczność prowadzonej egzekucji.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), nie stwierdził naruszeń prawa, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.
Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ww. ustawy, oddalił skargę.