Uzasadnienie
W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 czerwca 2013 r. w przedmiocie uchylenia w całości decyzji i przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Sąd postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. odrzucił skargę na ww. decyzję z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
W dniu 18 października 2013 r. skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną na ww. postanowienie (tytułując mylnie zażaleniem) wraz z potwierdzeniem uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty w tym przepisie wymienione, a mianowicie: adwokaci lub radcy prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Wyjątki od przymusu adwokackiego reguluje § 2 powołanego wyżej przepisu i dotyczy on sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, występujących w charakterze stron postępowania lub ich pełnomocników, a także wnoszących skargę kasacyjną prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka.
Z treści przytoczonych przepisów oraz okoliczności sprawy wynika, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie powinna być sporządzona, co oznacza napisana i podpisana, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Nie jest dopuszczalne sporządzenie skargi przez samą stronę, która nie odpowiada określonym w ustawie wyjątkom od przymusu adwokackiego (radcowskiego).
O powyższym skarżący został pouczony pismem z dnia 19 września 2013 r. (doręczonym w dniu 8 października 2013 r.).
Natomiast skarżący sporządził w niniejszej sprawie skargę kasacyjną osobiście, a z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 2 wskazanej ustawy.
Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niespełnienie wymogu wynikającego z art. 175 ustawy jest brakiem nieusuwalnym i czyni wniesienie skargi kasacyjnej niedopuszczalnym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2004 r. OSK 69/04 nie publ., B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. II, Wolters Kluwer Zakamycze 2006, s. 409).
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Co do kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).