Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" spółki z o.o. w upadłości z siedzibą w S., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2005 r.
Powyższa decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona stronie skarżącej w dniu 20 września 2007 r.
Na przedmiotową decyzję skarżąca spółka w dniu 19 października 2007 r. złożyła za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą przesłała bezpośrednio do tutejszego Sądu.
Tutejszy Sąd w dniu 23 października 2007 r. (data nadania w placówce pocztowej) przesłał skargę do organu administracji. Skarga wpłynęła do Izby Skarbowej w dniu 25 października 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak–Kolczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248).
Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 września 2007 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru - k. 14 akt podatkowych), a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi, przy uwzględnieniu zasady określonej w art. 83 § 2 P.p.s.a., upływał w dniu 22 października 2007 r.
Strona skarżąca co prawda wniosła w w/w terminie skargę, jednakże nie do organu administracji, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu, zaś przekazanie przedmiotowej skargi zgodnie z właściwością nastąpiło w dniu 23 października 2007 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.