Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 maja 2021 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2011 r. do grudnia 2012 r.
Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł.
Przesyłka, zawierająca wezwania, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 lipca 2021 r.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie, doradca podatkowy M. M. nadesłał pełnomocnictwo procesowe, które nie zawierało imienia i nazwiska osoby uprawnionej do występowania w imieniu mocodawcy, ani jego podpisu oraz dowody uiszczenia wpisu od skargi oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego w celu kontroli legalności zaskarżonego aktu, jest uzależnione od spełnienia wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga. Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Wobec tego, że w niniejszej sprawie do skargi nie dołączono takiego dokumentu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Przesyłka, zawierająca wezwania, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 lipca 2021 r.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie, doradca podatkowy M. M. nadesłał pełnomocnictwo procesowe, które nie zawierało imienia i nazwiska osoby uprawnionej do występowania w imieniu mocodawcy, ani jego podpisu.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu, nadesłane pełnomocnictwo nie odpowiadało przesłance z art. 37 § 1 p.p.s.a., gdyż nie zawierało "podpisu mocodawcy", a więc w przedmiotowej sprawie podpisu osoby uprawnionej do działania w imieniu skarżącej spółki. Nie można zatem nadać biegu skardze w sytuacji, gdy pełnomocnictwo odpowiadające wymogom, o których mowa we wspomnianym przepisie nie zostało dołączone do akt sprawy ani wraz ze złożoną skargą, ani na wezwanie o uzupełnienie braków skargi. Sąd nie może bowiem domniemywać istnienia upoważnienia.
W sytuacji gdy pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków skargi, braków tych nie uzupełnił, Sąd był zobowiązany do zastosowania rygoru, którym opatrzone było wezwanie, a więc odrzucenia skargi. Tylko nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego zgodnie z zasadami reprezentacji skarżącej spółki stanowiłoby uzupełnienie braków umożliwiające nadanie biegu skardze. Brak złożenia go do akt w wyznaczonym terminie mimo wezwania w tym zakresie przez Sąd powoduje zajście przesłanki do odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że nie przedłożenie pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony, a czyniącego zadość zasadom reprezentowania osoby prawnej ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym stanowi brak formalny skargi. Natomiast nie wykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku uzupełnienia takiego braku, powoduje konieczność odrzucenia skargi.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 i § 2 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego a postanowienie w tym zakresie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.